Zmień miejscowość
Popularne miejscowości
- Białystok, Lubelskie
- Bielsko-Biała, Śląskie
- Bydgoszcz, Kujawsko-Pomorskie
- Gdańsk, Pomorskie
- Gorzów Wlk., Lubuskie
- Katowice, Śląskie
- Kielce, Świętokrzyskie
- Kraków, Małopolskie
- Lublin, Lubelskie
- Łódź, Łódzkie
- Olsztyn, Warmińsko-Mazurskie
- Opole, Opolskie
- Poznań, Wielkopolskie
- Rzeszów, Podkarpackie
- Szczecin, Zachodnio-Pomorskie
- Toruń, Kujawsko-Pomorskie
- Warszawa, Mazowieckie
- Wrocław, Dolnośląskie
- Zakopane, Małopolskie
- Zielona Góra, Lubuskie
Dożywocie za zabójstwo radcy prawnego z Chrzanowa
Aleksandra C.-M., uznana za mózg zbrodni, w której w 2000 r. śmierć poniósł radca prawny z Chrzanowa, została skazana na karę dożywocia. Radcę zabiła jego kochanka i własna córka, pod kierunkiem głównej sprawczyni. W środę Sąd Najwyższy oddalił jej kasację.
Z akt sądowych wynika, że początkowo kobiety chciały otruć swą ofiarę, dodając trucizny do farszu w pierogach - nie doszło jednak do tego, kobiety wycofały się w ostatniej chwili. Kilka miesięcy później Katarzyna K. bez wiedzy ojca zlikwidowała jego lokaty bankowe, co spowodowało awanturę. Jej konsekwencją była druga próba zabójstwa. W styczniu 2000 r. kobiety podały Antoniemu K. środki nasenne, a potem zabiły go z zimną krwią. Aleksandra C.-M. miała zagrzewać dwie pozostałe: - Wytrzymajcie, wytrzymajcie jeszcze trochę! Jesteście wspaniałe! - wynika z akt sprawy.
Anna G., konkubina 70-letniego radcy Antoniego K., według prokuratury i sądu, nocą w styczniu 2000 r. uderzyła go łomem w głowę, gdy spał. Córka radcy, Katarzyna, miała dobić ojca, zakładając na jego głowę torebkę foliową i przydusić poduszką. Aleksandra C.-M. była ich znajomą. Według wyroków, w szczegółach zaplanowała zbrodnię, której motywem była chęć wzbogacenia się. Zbrodnia wyszła na jaw dopiero po kilku latach.
Ciało mężczyzny zostało poćwiartowane, a Anna G. i Katarzyna K. autobusami woziły je w plecakach po Krakowie, by wyrzucać je do Wisły. Po kilku dniach córka zgłosiła zaginięcie ojca. Twierdziła, że pojechał służbowo do Warszawy, gdzie miał umówione spotkanie. Wystąpiła nawet w programie telewizyjnym, apelując o informacje na temat miejsca jego pobytu. Kobiety zatrudniły też do poszukiwań bioenergoterapeutę. Zabiegi okazały się skuteczne, bo śledztwo zostało początkowo umorzone.
Na trop sprawy po kilku latach wpadli policjanci z tzw. Archiwum X, tropiącego niewyjaśnione sprawy. Naprowadził ich na niego "anonim", informujący o dwóch mężczyznach, którzy mieli wrzucać ciało do Wisły - przyniosła go policji sama Katarzyna K. Po weryfikacji okazało się, że to zabójczynie wysłały ten list. Chodziło o to, by - odnalazłszy ciało - można było formalnie stwierdzić zgon radcy Antoniego K., a co za tym idzie - zrealizować jego testament i przejąć majątek. Tak ustalono, kto był sprawcą zbrodni.
Córka i konkubina radcy w czasie przesłuchań ujawniły szczegóły morderstwa i wskazały na Aleksandrę C.-M. jako mózg całej operacji. Ona sama do końca zaprzeczała, by miała jakikolwiek związek ze zbrodnią.
Krakowski sąd skazał Aleksandrę C.-M. na dożywocie, a dwie pozostałe - na kary po 11 lat i 11 miesięcy więzienia. Sędziowie uznali, że Anna G. i Katarzyna K. swoimi wyjaśnieniami przyczyniły się do ujawnienia okoliczności zbrodni - stąd złagodzenie ich kar. Kierująca zbrodnią broniła się przekonując, że jest zamożną osobą, ma dom w Tunezji i majątek rzędu miliona dolarów - nie miała więc powodu czyhać na mniejszy majątek zabitego prawnika. Sąd Apelacyjny nie podzielił jej argumentów i utrzymał wyrok w mocy.
Adwokat skazanej na dożywocie odwołał się do Sądu Najwyższego, który w środę rozpoznał jego kasację. Pozostałe skazane już się nie odwoływały. Mec. Waldemar Szeląg powtarzał argumenty z apelacji, że Aleksandra C.-M. nie ma natury przywódczej, lecz jest osobą lękliwą, o wycofanym charakterze, że mogła nie przyjeżdżać do Polski z Tunezji, bo wiedziała już, że dwie pozostałe kobiety są aresztowane. Adwokat przekonywał, że to konkubina zabitego radcy i jego córka zrzucały na jego klientkę całą winę, bo chciały uchronić siebie.
Prokurator wniósł o nieuwzględnienie kasacji. - Zamożność nie wyklucza działań z chęci zysku - to także prawda życiowa - powiedział prok. Wincenty Grzeszczyk, uzasadniając stanowisko oskarżenia.
Sąd Najwyższy uznał, że kasacja obrońcy C.-M. jest oczywiście bezzasadna i jej nie uwzględnił. - Ocena dowodów dokonana przez sądy I i II instancji nie budzi wątpliwości. Kasacja jest polemiką z ustaleniami sądów - uznał sędzia Wiesław Kozielewicz. Wyroku nie można już zaskarżać.
INTERIA.PL/PAP
Więcej na ten temat
Zobacz także
- Polecane
- Dziś w Interii
- Rekomendacje