Gdzie nie można latać dronem? Grożą dotkliwe kary

Loty dronami w Polsce regulują przepisy unijne oraz dodatkowe zasady krajowe (np. Prawo lotnicze, ustawa o ochronie przyrody, przepisy o ochronie granic czy akty wykonawcze Urzędu Lotnictwa Cywilnego). W całej Unii Europejskiej obowiązuje wspólne prawo, które ustala m.in. maksymalną wysokość lotu na 120 metrów nad ziemią, zakazuje lotów nad tłumem ludzi i pozwala państwom wyznaczać specjalne strefy, gdzie loty mogą być ograniczone lub całkowicie zabronione. Polska korzysta z tego prawa, by wyznaczać miejsca, w których obowiązują szczególne restrykcje. Najostrzejsze zakazy dotyczą obszarów lotnisk i heliportów, baz wojskowych, szpitali z lądowiskami, a także elektrowni, węzłów energetycznych i innych obiektów ważnych dla bezpieczeństwa państwa. Dronami nie można też latać tam, gdzie prowadzone są akcje ratunkowe lub policyjne, np. podczas gaszenia pożarów czy wypadków drogowych.

Zakazy obejmują również parki narodowe, rezerwaty i inne obszary chronione, gdzie loty mogą płoszyć zwierzęta lub zakłócać spokój turystów. Osobną kategorię stanowią tereny przygraniczne, gdzie okresowo wprowadza się czasowe strefy zakazu ze względów bezpieczeństwa - np. we wrześniu 2025 r. rozszerzono strefę ograniczeń wzdłuż granicy z Białorusią. Co więcej, w miastach pojawiają się czasowe zakazy na czas dużych imprez masowych, takich jak mecze, koncerty czy uroczystości państwowe.

Poza tym każdy operator musi przestrzegać ogólnych zasad lotów w tzw. kategorii otwartej, która dotyczy większości użytkowników dronów. Dzieli się ona na trzy grupy:

• A1 - dla lekkich dronów, które mogą latać w pobliżu pojedynczych osób, ale nie nad tłumem.
• A2 - dla średnich dronów, które mogą zbliżać się do ludzi na niewielką odległość, ale wymagają dodatkowego kursu i egzaminu.
• A3 - dla większych dronów, które mogą latać wyłącznie daleko od ludzi i zabudowań.

Nawet poza strefami zakazu obowiązuje zasada zachowania bezpiecznej odległości od osób, pojazdów i budynków, aby nie stwarzać zagrożenia.

Od 2024 roku obowiązują w Polsce zaktualizowane przepisy Prawa lotniczego, które ujednoliciły kary dla operatorów dronów. Kary są wysokie i liczone osobno za każde wykroczenie, co oznacza, że jedno nieprzestrzeganie prawa może skutkować wieloma oddzielnymi mandatami. Najczęściej karane jest latanie w miejscach objętych zakazem, np. w strefach geograficznych takich jak okolice lotnisk, baz wojskowych czy obiektów infrastruktury krytycznej - w takim przypadku grozi kara do 10 000 zł. Tyle samo zapłaci operator, który nie zarejestrował się w systemie ULC, wykonuje lot w kategorii "szczególnej" bez wymaganego zezwolenia, korzysta z drona niespełniającego wymogów technicznych albo nie włączył funkcji zdalnej identyfikacji, jeśli jest wymagana.

Za złamanie zasad lotu w kategorii "otwartej" (rekreacyjnej) kara wynosi do 4 000 zł za każde wykroczenie, a w kategorii "certyfikowanej", dotyczącej dużych, komercyjnych dronów, sięga nawet 15 000 zł. Dodatkowe, mniejsze mandaty to 300 zł za brak widocznego numeru operatora na dronie i 500 zł za brak aktualizacji danych w rejestrze. Natomiast w sytuacji, gdy lot drona spowoduje zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu lotniczego albo doprowadzi do wypadku, operator może odpowiadać przed sądem na zasadach ogólnych - tak jak w przypadku innych wykroczeń lub przestępstw. Policja lub służby mogą wtedy zabezpieczyć sprzęt jako dowód rzeczowy. Szczególnie rygorystycznie traktowane są loty w pobliżu lotnisk (strefy CTR).

Od 13 listopada 2025 r. każdy operator drona o masie od 250 g do 20 kg, niezależnie od tego, czy lata rekreacyjnie, czy komercyjnie, będzie musiał posiadać polisę OC. Brak ważnego ubezpieczenia będzie wykroczeniem. Szczegóły - takie jak minimalna suma gwarancyjna czy dokładna wysokość mandatów - zostaną określone w rozporządzeniu Ministra Finansów. Zmiana ta ma na celu zwiększenie odpowiedzialności operatorów i ułatwienie dochodzenia odszkodowań osobom poszkodowanym w wyniku wypadków z udziałem dronów.