Reklama

Reklama

Zupełnie inna Anna Dymna. Zwraca uwagę na poważny problem

Głośna produkcja Netflixa "Wielka Woda" opowiada nie tylko o realnych wydarzeniach z lipca 1997 roku, w którym powódź tysiąclecia dotknęła Wrocław. Serial pobudza także widzów do refleksji nad nieoczywistymi problemami, takimi jak sposób postrzegania osób otyłych w społeczeństwie. Punktem wyjścia do rozważań nad tym tematem jest w serialu "Wielka Woda" wątek Leny Tremer (w tej roli Anna Dymna), chorobliwie otyłej matki głównej bohaterki, która nie może się samodzielnie poruszać i odmawia ewakuacji z zalanego domu.

Odważna charakteryzacja Anny Dymnej w serialu „Wielka Woda”

Metamorfoza Anny Dymnej na potrzeby produkcji "Wielka Woda" stała się jednym z najczęściej dyskutowanych tematów po premierze serialu. Rola wymagała od legendarnej aktorki skomplikowanej charakteryzacji, która zmieniła ją nie do poznania. Na planie serialu Dymna musiała nosić ciężki kombinezon, sprawiający, że wyglądała jakby znacznie przybrała na wadze. 

Uzupełnieniem charakteryzacji był nakładany przez wiele godzin makijaż. Zgoda na taką metamorfozę musiała wymagać od Anny Dymnej odwagi: jeszcze przed premierą serialu 71-letnia aktorka dzieliła się z mediami opowieściami o tym, że spotyka się z nieprzyjemnymi komentarzami na temat jej wyglądu, który zmienił się wraz z wiekiem. W czasach kultu piękna i młodości kobiety ze zmarszczkami i siwymi włosami są narażone na wykluczenie społeczne, a w świecie filmu otrzymują niewiele możliwości występów w nowych produkcjach. Z podobnymi problemami mierzą się osoby z otyłością, takie jak Lena Tremer zagrana przez Dymną. 

Reklama

W przeszłości bohaterka serialu "Wielka Woda" była lubianą, docenianą i znaną na całym świecie śpiewaczką operową. Teraz stała się samotną kobietą, która nie wychodzi z domu. Nawet w momencie, w którym jej mieszkaniu grozi zalanie, Lena odmawia przemieszczenia się do sąsiadów, ponieważ tak bardzo wstydzi się swojego otyłego ciała. Zbliżająca się katastrofa budzi w niej mniejsze przerażenie od tego, co powiedzą o niej nieznajomi, pamiętający o tym, jak prezentowała się wtedy, gdy robiła wielką karierę. Bohaterka Anny Dymnej w rozpaczy komunikuje córce, że woli zginąć w powodzi niż wystawić się na ocenę innych ludzi.

Otyłość to choroba cywilizacyjna

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) określiła otyłość jako "globalną epidemię", która zagraża funkcjonowaniu społeczeństw. Niestety ta choroba cywilizacyjna jest obciążona licznymi stereotypami. Przyczyny otyłości są bardzo różne - do jej rozwoju przyczyniają się predyspozycje genetyczne, styl życia, długotrwały stres, przyjmowanie niektórych leków, zaburzenia hormonalne oraz zaburzenia odżywiania.

Natomiast w społeczeństwie panuje przekonanie, że ta skomplikowana choroba jest wynikiem przejadania się, lenistwa i braku silnej woli. Osoby z nadmierną masą ciała są wpędzane w poczucie winy związane z ich wyglądem, który nie mieści się w tzw. normie. Postrzeganie otyłości jako rezultatu posiadania słabego charakteru to ogromne uproszczenie, które napędza jej rozwój u chorych.

Psychologiczne i społeczne konsekwencje otyłości

Na przykładzie postaci zagranej przez Annę Dymną w serialu "Wielka Woda" można zauważyć, jak stereotypy na temat otyłości wpływają na sytuację osób z podwyższoną masą ciała. Stygmatyzacja chorych wywołuje u nich silne cierpienie psychiczne. Osoby z otyłością są narażone na ostracyzm i dyskryminację w każdym obszarze życia: mają trudności w znalezieniu pracy, bywają odrzucane przez potencjalnych partnerów/partnerki, zmagają się z problemami w nawiązywaniu relacji przyjacielskich oraz w otrzymaniu odpowiedniej pomocy medycznej. 

Przyczynia się to do obniżenia poczucia własnej wartości u chorych, wycofywania się z pełnienia ról społecznych czy unikania kontaktu z otoczeniem. Odrzucenie związane z piętnem wagi prowadzi do zwiększonego ryzyka depresji, poczucia wstydu i bezradności, myśli samobójczych oraz niepewności co do swoich umiejętności w zakresie redukcji masy ciała. W związku z tym osoby z otyłością odczuwają dużo napięcia, smutku i złości. Często regulują te emocje poprzez podjadanie słodyczy, co tworzy błędne koło i umacnia ich negatywne przekonania o samych sobie. 

Niska świadomość społeczna na temat otyłości i jej konsekwencji to jedna z przyczyn rezygnacji z podejmowania prób jej leczenia. Napiętnowane jednostki nie podejmują konfrontacji z narastającym problemem, ponieważ nie wierzą w siebie i nie otrzymują wsparcia. Ze względu na negatywne postawy względem osób z podwyższoną wagą, kluczową rolę w procesie leczenia otyłości może odgrywać psychoterapeuta, który pomoże choremu odzyskać nadzieję na poprawę sytuacji i przygotować się do trudnego wyzwania, jakim jest redukcja nadmiernej masy ciała.

Czytaj też: Anna Dymna nie do poznania. Tak wygląda w nowym serialu "Wielka woda"

Reklama

Reklama

Reklama