Pani Joanna zabiera głos. "Łamię tabu i podejmuję nową walkę"

Sprawa pani Joanny wyszła na jaw po materiale "Faktów TVN", gdzie opowiedziała o swojej historii. Z kolei w poniedziałek, na łamach dziennika "Fakt", udzieliła obszernego wywiadu, w którym tłumaczy, dlaczego zdecydowała się na upublicznienie przebiegu wydarzeń po trzech miesiącach i jak się z tym czuje.

Pani Joanna wyznała, że 27 kwietnia wróciła z pracy bardzo zmęczona i postanowiła odpocząć. - Nalałam sobie lampkę wina, położyłam się na kanapie i włączyłam film. W ten sposób próbowałam się uspokoić, ale nie udało się. Czułam niepokój, więc zrobiłam to, co robi każda odpowiedzialna osoba - poprosiłam o pomoc wykwalifikowaną osobę - relacjonuje kobieta.

- Nie rozumiem, dlaczego moje zachowanie jest teraz napiętnowane. Nigdy w życiu bym nie pomyślała, że moja własna lekarka może mnie oszukać - podkreśla i pyta, "jak kobieta może tak zrobić kobiecie?".

Jak dodaje, po tym, co spotkało ją na szpitalnym oddziale, "zastanawiała się, czy ma prawo do żałoby". - Dałam sobie prawo do smutku i przestrzeń na to, żeby płakać. I ten płacz dawał mi dużo ukojenia - przekonuje w rozmowie. Dalej wspomina też, że po etapie przygnębienia "przyszedł czas złości". To wówczas "zrozumiała, że spotkała ją krzywda i że jest ofiarą tej sytuacji".

Wątpliwości opinii publicznej budzi fakt, dlaczego kobieta zdecydowała się na wyznanie po trzech miesiącach. Jak przekonuje w rozmowie z "Faktem", początkowy czas był dla niej "ciężki". Dopiero po rozmowie ze swoją pełnomocniczką zrozumiała, co się wydarzyło, więc zdecydowała się o wszystkim opowiedzieć.

- Od momentu publikacji materiału TVN pojawiło się wokół mnie mnóstwo chaosu. Na czas po niej wzięłam urlop z pracy. Najpierw wydawało mi się, że nie będę w stanie normalnie pracować, ale nie chcę, żeby moi pracownicy stracili poczucie bezpieczeństwa w swoim miejscu pracy. W końcu sam minister (Zbigniew Ziobro - red.) w gruncie rzeczy powiedział, że ich szefowa jest wariatką - stwierdza pani Joanna.

Kobieta zaznacza też, że "nie wie, czy obawia się o swoje bezpieczeństwo po opublikowaniu wizerunku w związku ze sprawą". - Kiedy zaczynam się bać, przypominam sobie, że przecież ludzie mają swoje życie. Każda sprawa w końcu przycicha, moja też. Za jakiś czas nie będzie nikogo obchodziło, czy Joannę rzucił chłopak i z czego się leczy - podkreśla.

Krakowianka tłumaczy również, dlaczego podjęła decyzję o wyjawieniu sprawy. - Stanęłam przed wyborem. Mówić o tym głośno, czy uporać się z tym samodzielnie i mieć spokojne życie. Wybrałam mówienie głośno. Bo jak mam żyć z poczuciem niesprawiedliwości, kiedy ten system mnie upokarza i jednocześnie robi ze mnie kogoś w rodzaju kryminalistki? Miałabym całe życie być zastraszona i w lęku? - pyta.

Jak zaznacza, "wybrała nagłośnienie sprawy, bo tak trzeba". - Bo z tym trzeba walczyć. Oni są bezkarni. Traktują nas (kobiety - red.), jak byśmy nie były w stanie same o sobie decydować. To nie jest okej - ocenia.

- Myślałam, że moja walka to łamanie tabu wokół aborcji, żeby móc normalnie o tym mówić, żeby kobiety nie musiały się ukrywać i zastanawiać, komu mogą ufać. A ja widzę, że tu trzeba podjąć nową walkę o to, czym jest norma zdrowia psychicznego - dodaje.

Sprawa pani Joanny ujrzała światło dzienne po trzech miesiącach od zdarzenia. Kobieta źle się poczuła po zażyciu tabletek poronnych, dlatego skontaktowała się ze swoją lekarką. Na miejsce wezwano karetkę i policję, a jak podał w rozmowie z Interią mł. insp. Sebastian Gleń, funkcjonariuszy powiadomiono, że kobieta dokonała aborcji i ma myśli samobójcze.

Chociaż kobieta próbowała tłumaczyć, że nie ma zamiaru zrobić sobie krzywdy, w asyście policji trafiła do szpitala przy ul. Wrocławskiej w Krakowie. W rozmowie z "Wydarzeniami" Polsatu kobieta relacjonowała, że po badaniu ginekologicznym do sali weszły dwie policjantki. - Kazały mi się rozebrać, robić przysiady i kaszleć, ale jeszcze krwawiłam, dlatego nie zgodziłam się na zdjęcie bielizny - mówiła. Ponadto policja zarekwirowała jej telefon i laptopa, aby sprawdzić czy nabyła tabletki poronne legalnie.

Później kobieta trafiła do innego szpitala, a sprawą zajęła się Naczelna Izba Lekarska, która wezwała Rzecznika Praw Pacjenta o podjęcie interwencji. - Teraz myślę, że trzeba było zwyczajnie kłamać - oceniła pani Joanna.

***

Bądź na bieżąco i zostań jednym z 200 tys. obserwujących nasz fanpage - polub Interia Wydarzenia na Facebooku i komentuj tam nasze artykuły!