Reklama

Reklama

14 objawów depresji u nastolatków. Na co powinni zwrócić uwagę rodzice i nauczyciele?

Depresja u nastolatków to choroba powszechna, lecz rzadko rozpoznawana. Wynika to między innymi z tego, że u młodych osób przejawia się ona nieco inaczej niż u dorosłych. Niestety objawów depresji nie da się zauważyć tak łatwo jak konsekwencji chorób somatycznych. Istnieje jednak szereg symptomów, które mogą wskazywać na to, że zdrowie psychiczne nastolatka uległo pogorszeniu. Warto zachować czujność i bez wahania reagować w momencie zauważenia niepokojących zachowań u dziecka.

Typowe i nietypowe objawy depresji u nastolatków

Nastoletnia depresja często mylona jest z buntem młodzieńczym. Zazwyczaj zmiany nastroju u młodzieży tłumaczone są tzw. "burzą hormonów" bądź niekorzystnym wpływem rówieśników. Przyczynia się do tego fakt, że przeważającym objawem depresji u nastolatków nie jest długo utrzymujący się smutek (jak w przypadku dorosłych), lecz drażliwość, irytacja i złość.

Niejednokrotnie młode osoby doświadczające depresji przyjmują wrogą postawę wobec otoczenia, która jest sposobem na manifestację problemu oraz potrzeby otrzymania pomocy.

Reklama

Należy zatroszczyć się o zdrowie psychiczne dziecka wtedy, gdy w okresie dojrzewania nastąpi gwałtowna zmiana w jego zachowaniu, np. dotychczas nieśmiała młoda osoba staje się nadmiernie gadatliwa i nieuprzejma lub otwarty i towarzyski młody człowiek nagle zaczyna zamykać się w sobie i unikać kontaktów społecznych.

14 objawów depresji u nastolatków

Rodzic powinien zareagować również wtedy, gdy u nastolatka przez co najmniej dwa tygodnie utrzymują się minimum dwa lub trzy z poniższych symptomów:

●      spadek samooceny i utrata wiary we własne możliwości;

●      obniżony nastrój, przygnębienie i płaczliwość;

●      brak energii i ciągłe zmęczenie (objawiające się m.in. wielogodzinnym spędzaniem czasu przed komputerem, telefonem czy telewizorem);

●      trudności z koncentracją uwagi i osłabienie pamięci;

●      zobojętnienie i trudność w przeżywaniu radości;

●      zniechęcenie do wykonywania wcześniej lubianych czynności;

●      pesymistyczne myśli odnośnie przyszłości;

●      nieumiejętność poradzenia sobie z krytyką;

●      zaburzenia snu (trudności z zasypianiem, wybudzanie się w nocy bądź wcześnie rano, nadmierna senność);

●      utrata apetytu lub spożywanie bardzo dużej ilości jedzenia;

●      objawy psychosomatyczne: bóle głowy lub brzucha, biegunki, zaparcia, kołatanie serca, duszności, omdlenia;

●      pobudzenie psychoruchowe (wiercenie się, podejmowanie bezwiednych działań takich jak skubanie ubrania, obgryzanie paznokci, drapanie się);

●      zachowania ryzykowne, agresywne lub autoagresywne (samookaleczenia, głodzenie się, skubanie skóry, szczypanie się itp.);

●      myśli samobójcze, wzmożone zainteresowanie śmiercią (np. tematyką śmierci w filmach, muzyce, książkach).

W przypadku zauważenia niepokojących objawów u dziecka, należy skorzystać z konsultacji u lekarza wyspecjalizowanego w psychiatrii dzieci i młodzieży. Wskazane jest również zgłoszenie się do psychologa lub psychoterapeuty.

Rodzice powinni reagować nie tylko na to, co sami zauważą w zachowaniu nastolatka, lecz także na sygnały ze strony nauczycieli, pedagogów szkolnych czy znajomych dziecka. Warto, aby opiekunowie okazywali wsparcie młodzieży w depresji poprzez dostosowanie oczekiwań do jej realnych możliwości w danym momencie oraz cierpliwe oczekiwanie na poprawę. 

Co powoduje depresję u nastolatków?

Przyczyny depresji u nastolatków mogą leżeć w predyspozycjach genetycznych i zaburzeniach poziomu neuroprzekaźników. Ponadto w okresie dojrzewania psychika człowieka jest bardzo delikatna, przez co wydarzenia, które z perspektywy dorosłych wydają się błahe, dla młodych ludzi bywają źródłem cierpienia i mają długofalowe konsekwencje dla ich życia.

Osoby w wieku nastoletnim dopiero poszukują własnej tożsamości i systemu wartości. Często znajdują się pod dużą presją społeczną, stoją przed ważnymi wyborami dotyczącymi drogi zawodowej oraz doświadczają poczucia osamotnienia i trudnych do zaakceptowania zmian we własnych ciałach.

Zmagają się też z licznymi kłopotami w tworzeniu trwałych więzi z rówieśnikami i członkami rodziny. Niejednokrotnie doznają nadużyć lub przemocy w bliskich relacjach.

Nie są przy tym w stanie samodzielnie regulować emocji, radzić sobie z negatywnymi myślami i racjonalizować wielu sytuacji, ponieważ nie mają jeszcze wystarczająco rozwiniętej kory przedczołowej, czyli części mózgu odpowiedzialnej za hamowanie spontanicznych i gwałtownych stanów emocjonalnych.

Nastolatek potrzebuje akceptacji

Dojrzewanie to duży skok rozwojowy i trudny czas w życiu każdej osoby. Z tego powodu nie można lekceważyć, unieważniać czy ignorować problemów młodych ludzi, które są realne. Nastolatek potrzebuje akceptacji dla swoich bolączek - takich, jak sam je opisuje i przeżywa, nawet jeśli z perspektywy dorosłego człowieka wydają się one małe lub nic nieznaczące.

Rodzic, który stoi po stronie dziecka z depresją, normalizuje przeżywane przez nie emocje i zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa sprawia, że młoda osoba czuje się przyjęta i zrozumiana, co sprzyja zwalczaniu objawów depresji.

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy