Tubki Tusk pokonał w pierwszej rundzie. Kto następny?
Gdy narastała bliskowschodnia eskalacja militarna i reagowały na nią rynki, naukowcy protestowali przeciwko czystkom w centrach rozwojowych, trwała kolejna odsłona walki o prokuraturę krajową, a kawałek kraju wciąż nie mógł się podnieść po powodzi, premier zajmował się tubkami. Do wieczora wojna została wygrana.
Nie to, żeby problem nie był poważny. Ale istnieje on od lat i państwo walczy z nim przede wszystkim przy pomocy podwyżek opłat wymuszających podwyżki cen alkoholu. Ponieważ jednak lobby alkoholowe jest bardzo silne, te ruchy nie są nadmiernie radykalne, a w przypadku przemysłu browarniczego niemal żadne. Od czasu do czasu jednak ktoś przeciąga strunę.
Alkohol w małych pudełeczkach przypominających jogurty już kilka razy się pojawiał, teraz pojawiły się tubki. Być może wystarczyłoby, by do koncernu wprowadzającego ten genialny produkt, albo do izby gospodarczej, zadzwonił jakiś wicedyrektor z departamentu i powiedział: "Słuchajcie, wycofajcie to, bo cała branża będzie miała kłopoty". Branża zna takie telefony i traktuje je poważnie. Zamiast tego mieliśmy kolejne, wielkie przedstawienie.
Czesław załatwił
Wszystkiemu towarzyszył filmik w mediach społecznościowych, gdzie premier z typową dla siebie groźną miną znowu mówił, że z kimś się rozprawi. Tym razem to były zagrażające nam i naszym dzieciom tubki z alkoholem, a także ci, którzy nie dopilnowali tego, by te nasze dziatki były bezpieczne.
Potem mieliśmy posiedzenie rządu na żywo, na którym Donald Tusk gromił swoich ludzi, zapowiadał rozprawę z zagrożeniem dla "naszych dzieci", ostatecznie wysłał "Czesława", czyli wiceministra rolnictwa Czesława Siekierskiego, by już teraz jechał do swojego resortu i załatwił sprawę. Mam, muszę przyznać, pewien szacunek dla stalowych nerwów ekipy rządowej. Nikt nie ryknął śmiechem. Wszyscy z nabożnością zajmowali się tematem, tak jakby właśnie zajmowali się tym, czym powinni się właśnie zajmować.
Zobacz również:
Na przykład kwestią bezpieczeństwa Polaków, którzy wciąż są na terytorium krajów toczących dziś wojnę. Wpływem tego konfliktu na światową i krajową gospodarkę oraz tego, czy reagujemy właściwie. Do tego kilkanaście powiatów wciąż nie może się dźwignąć po powodzi, temat zdaje się, po prostu się władzy znudził, włącznie z bardzo istotną kwestią zapewnienia bezpieczeństwa na tych terenach.
Dochodzą kontrowersje związane z wymianami w publicznych agendach będących kontrolerami rozwoju badań naukowych, także w tak kluczowych, a raczej trudnych dziedzinach, jak sztuczna inteligencja, blockchain, kodowanie. Jest to czystka, podobna do tej wcześniejszej w sieci Łukasiewicza, gdzie profesorów z dyplomami najlepszych światowych uczelni wymienia się na partyjnych nominatów. A symbolem może być to, że w Centralnym Ośrodku Informatyki wicedyrektorem została osoba do niedawna odpowiedzialna za wydawanie przepustek. Można by tak wymieniać.
Właśnie w tym momencie niezbędny jest cały rząd i skupienie całych sił na walce ze śmiercionośnymi tubkami. Jakby przemysł alkoholowy nie przeginał struny od wielu lat, włącznie z ostatnimi promocjami, gdzie dyskonty walczyły ze sobą na najniższe ceny półlitrówek. Czemu to nie przyciągnęło uwagi premiera?
Commedia di Tusk
Tę komedię, w pewnym sensie, zawdzięczamy jako społeczeństwo samym sobie i można szykować się na powtórki. PR-owcy władzy musieli zaobserwować, zapewne na przykładzie powodzi, że ustawki z groźnym Tuskiem, który robi z kimś kolejnym porządek, nadal się sprawdzają. Potwierdziły to sondaże, które wskazały, że nawet jeśli niektórzy publicyści popierający rząd byli zawstydzeni, to generalnie ostry PR i transmitowane na żywo obrady przykuwają uwagę i budzą poparcie.
Duża część społeczeństwa lubi widok premiera sztorcującego w męskich słowach otoczenie i do tego robiącego to zawsze w trosce o kobiety i dzieci. Oczywiście z miejsca przychodzi na myśl anegdotyczne malowanie trawy na zielono w wojsku albo feldmarszałek Grigorij Potiomkin zasłaniający brudne lepianki i stepy atrapami ślicznych wiejskich domków, by umilić carycy Katarzynie rejs Dnieprem.
I tu, i tu wszystko po to, by schlebić gustom suwerena. Przychodzi też oczywiście na myśl lubiący taką władczość rosyjski dyktator. Choć trudno wyobrazić sobie, by zwoływał rząd po to, by rozprawić się z alkoholem w tubkach.
Jest to bowiem nieco śmiesznie, ale rachunek jest prosty. Nawet jeśli część Polski śmieje się z bojowych póz premiera i tej nieustannej potrzeby podkreślania swojej władczości, dość celnie scharakteryzowanej przez Jacka Żakowskiego, to pozostaje druga część Polski, która jest tym zachwycona. I na razie jest ona większa. I dopóki tak będzie, Tusk tak będzie robił. W tle czasami jakiś ważny dla kraju temat utonie, ale cóż, u nas powódź nie pierwszyzna.
Wiktor Świetlik
