Opowiedziała nam swoją historię. Stomiczka ponownie zabiera głos

To miała być zwykła impreza z kolegami. Skończyła się dramatem. Mimo wielu śladów krwi w samochodzie jednego z podejrzanych oraz zidentyfikowania na odzieży kobiety śladów biologicznych dwóch mężczyzn śledztwo umorzono. Dlaczego? Z racji "niejednoznaczności i niewystarczającej liczby dowodów" - przekazała Interii niemal rok temu prokuratura.

Ilonę z małej miejscowości na Mazowszu 21 listopada 2016 roku brutalnie skrzywdzono. Jej kolega Dariusz Z. wraz z kuzynem o takim samym imieniu i nazwisku spędzają z kobietą kilka godzin. Imprezują. W pewnym momencie naszej bohaterce "urywa się film".

Następnego ranka Ilona budzi się w domu Dariusza Z. (znajomego od lat).

- Byłam zakrwawiona i obolała. Do łazienki szłam na czworaka. Nie miałam pojęcia, co się stało.

Po powrocie do domu nie wstaje przez trzy dni. Wszystko ją boli. Jest "dziwnie" spokojna.

Gdy w końcu, po kilkudziesięciu godzinach moja rozmówczyni zaczyna spożywać kolejne posiłki, sytuacja wymyka się spod kontroli.

- Lało się ze mnie jak z kranu. Bolały mnie okolice odbytu, ale myślałam, że może dostałam hemoroidów albo złapałam "wilka". Kupiłam nawet krem na te pierwsze.

Po pięciu dniach Ilona zgłasza się do szpitala. Natychmiast wyłaniają jej stomię.

W karcie informacyjnej leczenia:

"Zastarzała rana cięta odbytu i odbytnicy drążąca do kości krzyżowej z przecięciem zwieraczy odbytu; Przestępstwo z użyciem narzędzia ostrego; Inne i nieokreślone urazy brzucha, dolnej części grzbietu i miednicy, uraz mięśni i więzadeł brzucha; Uraz narządów jamy brzusznej; Uraz prostnicy".

Rana odbytu ma 10 cm długości oraz 2,5 cm szerokości. Jak czytamy w aktach, mogła być spowodowana nożem.

Co z domniemanymi sprawcami? Śledczy ustalają, że na odzieży znajdują się też ślady męskiego nasienia obu mężczyzn - Dariusza Z. - znajomego Ilony - na jej bieliźnie i legginsach, a nowo poznanego Dariusza Z. - na zewnętrznej stronie kurtki.

25 kwietnia 2018 roku śledztwo umorzono. Jak czytamy w uzasadnieniu, "nie jest możliwe skierowanie aktu oskarżenia przeciwko podejrzanym, bo mimo wyczerpania inicjatywy dowodowej nie jest możliwe ustalenie, który z nich dopuścił się drugiego czynu - z art. 157 § 1 kk - zaś brak jest dowodów na ich działanie wspólne i w porozumieniu".

Jak wygląda życie Ilony na co dzień? W 2017 i 2022 roku przechodzi dwie operacje. Nieudane. Mojej rozmówczyni nadal potrzebna jest stomia.

Choć na listopad 2023 roku zaplanowaną ma operację zespolenia, ostatecznie do niej nie dochodzi. Dlaczego? Zwieracze są jeszcze zbyt słabe.

Po publikacji artykułu Ilonie udaje się uzyskać pomoc finansową z GOPS ze swojej gminy. Pokrywa ona koszty wizyty u specjalisty fizjoterapii.

- Po badaniu wyszło, że czucie w moim odbycie jest zachowane, a więc istnieje opcja na to, by przejść w przyszłości operację zespolenia. Zdaniem specjalistki szanse są duże. Aktualnie przede mną kosztowna rehabilitacja - elektrostymulacja zwieraczy odbytu - mówi w rozmowie z Interią.

Tu pomoże Fundusz Sprawiedliwości.

- Aktualnie czekam na dopięcie formalności, bym mogła zacząć ćwiczenia.

A z jakim odzewem spotyka się po opowiedzeniu swojej historii głośno?

- Odezwało się kilka osób, jedna pani proponowała nawet pracę w Niemczech. Miałabym opiekować się osobami starszymi. Nie zdecydowałam się na to jednak z racji braku znajomości języka i kogokolwiek tam. Stomia w tym też nie pomaga. Bardzo natomiast doceniam każdy taki gest.

Publikację czytają też znajomi oraz sąsiedzi. Reakcje? Niektórzy współczują, niektórzy negatywnie odbierają to publiczne wyznanie.

- Najbardziej powściągliwa w wyrażaniu opinii była moja rodzina. Jestem po prostu zawiedziona. Cieszę się jednak, że przemówiłam i że tak rażąco niesprawiedliwy wyrok dotarł do szerszego grona odbiorców. Za to, co mi zrobili, sprawcy powinni zostać ukarani.

Chcesz porozmawiać z autorką? Napisz: aleksandra.cieslik@firma.interia.pl

***

Bądź na bieżąco i zostań jednym z 200 tys. obserwujących nasz fanpage - polub Interia Wydarzenia na Facebooku i komentuj tam nasze artykuły!