<h2>Julia Tymoszenko - wykształcenie</h2><div><div>Julia Tymoszenko ukończyła <b>studia ekonomiczne na uniwersytecie w Dniepropetrowsku</b>. </div><div><br /></div><div>Uzyskała tytuł doktora na Kijowskim Narodowym Uniwersytecie Ekonomicznym. Jest autorką ponad <b>50 prac naukowych</b>.</div><div><h2>Julia Tymoszenko - kariera zawodowa</h2></div><div>Po studiach Julia Tymoszenko pracowała jako <b>ekonomistka w przemyśle zbrojeniowym</b> - w Dnieprzańskim Zakładzie Budowy Maszyn. </div><div><br /></div><div>W 1988 r. otworzyła z mężem <b>wypożyczalnię filmów wideo</b>, a następnie przedsiębiorstwo zajmujące się pośrednictwem w dostawach rzadkich metali do i z <b>Azji Środkowej</b>.</div><div><br /></div><div>W 1991 r. mąż Julia Tymoszenko został <b>negocjatorem rządowych kontraktów z innymi państwami</b>. Natomiast Julia Tymoszenko objęła stanowisko <b>dyrektora generalnego korporacji Ukrainskyj Benzyn</b>.</div><div><h2>Julia Tymoszenko - działalność polityczna</h2></div><div>Julia Tymoszenko rozpoczęła karierę polityczną jako działaczka komunistycznej organizacji młodzieżowej <b>Komsomoł</b> w czasach ZSRR.</div><div><br /></div><div>W 1996 r. Julia Tymoszenko została wybrana na deputowaną do <b>Rady Najwyższej Ukrainy </b>i wkrótce objęła funkcję <b>wiceprzewodniczącej partii Hromada</b>. </div><div><br /></div><div>Po aresztowaniu lidera partii za pranie pieniędzy opuściła ugrupowanie wraz z większością deputowanych i założyła partię <b>Batkiwszczyna</b>.</div><div><br /></div><div>W 1999 r. jako pierwsza kobieta w kraju Julia Tymoszenko została <b>wicepremierem ds. energetyki w rządzie Wiktora Juszczenki</b>. Po konflikcie z prezydentem została zdymisjonowana. </div><div><br /></div><div>W 2001 r. <b>Julia Tymoszenko</b> założyła partię <b>Blok Julii Tymoszenko</b>, <b>z którym zdobyła mandat poselski</b>, a w 2004 r. odegrała ważną rolę w tzw. pomarańczowej rewolucji na Ukrainie.</div><div><br /></div><div>W 2005 r. <b>Julia Tymoszenko została premierem</b>, jednak już po kilku miesiącach została odwołana. W 2007 r. powróciła na to stanowisko i sprawowała urząd do 2010 r. W 2014 r. Julia Tymoszenko <b>ponownie zdobyła mandat deputowanej</b>.</div><div><br /></div><div>W wyborach prezydenckich w 2019 r. <b>Julia Tymoszenko zajęła trzecie miejsce</b>.</div><div><br /></div><div>Obecnie Julia Tymoszenko pozostaje <b>liderką partii Batkiwszczyna</b> i aktywnie uczestniczy w życiu politycznym Ukrainy.</div><div><br /></div><div>W marcu 2025 r. Julia Tymoszenko <b><a href="https://wydarzenia.interia.pl/ukraina-rosja/news-ludzie-trumpa-w-kijowie-szereg-rozmow-z-opozycja-szykuja-alt,nId,7925482">spotkała się z przedstawicielami prezydenta USA Donalda Trumpa</a></b>, by omówić sytuację Ukrainy i przyszłe scenariusze.</div></div><div><div><h2>Julia Tymoszenko - aresztowania i procesy</h2></div><div><b>W 2000 r. mąż Julii Tymoszenko trafił do aresztu </b>za rzekomą niegospodarność w <b>Zjednoczonych Systemach Energetycznych Ukrainy</b>, a niedługo potem śledztwo objęło również <b>Julię Tymoszenko</b>. W 2001 r. została tymczasowo aresztowana pod zarzutem korupcji, jednak sąd uniewinnił ją miesiąc później.</div><div><br /></div><div>W 2011 r. <b>Julia Tymoszenko została skazana na siedem lat więzienia</b> za rzekome nadużycia przy zawieraniu kontraktów gazowych z Rosją. Wyrok ten wywołał międzynarodowe oburzenie i został uznany przez wiele organizacji za <b>motywowany politycznie</b>. Julia Tymoszenko została zwolniona z więzienia w 2014 r, tuż po obaleniu prezydenta <b>Wiktora Janukowycza</b>, a jej wyrok następnie unieważniono.</div><div><h2>Julia Tymoszenko - życie prywatne</h2></div><div>Julia Tymoszenko jest żoną <b>Ołeksandra Tymoszenki</b>. Ma <b>córkę Jewheniję</b>. </div><div><br /></div><div>Julia Tymoszenko prywatnie <b>interesuje się literaturą i gra w tenisa</b>. Jej znakiem rozpoznawczym jest <b>charakterystyczny warkocz</b>.</div></div>