<h2>Jose Barroso - wykształcenie i działalność zawodowa</h2><div>Jose Barroso ukończył prawo na <b>Uniwersytecie Lizbońskim </b>i studia europejskie na <b>Uniwersytecie Genewskim</b>. Wykładał na uniwersytetach w Lizbonie i Genewie, a także był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Georgetown i <b>dziekanem wydziału stosunków międzynarodowych </b>na <b>Universidade Lusíada de Lisboa</b>.</div><div><br /></div><div>Po zakończeniu kadencji przewodniczącego <a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-komisja-europejska,gsbi,34"><b>Komisji Europejskiej</b></a> został profesorem na <b>Universidade Católica Portuguesa</b> i <b>Uniwersytecie Genewskim</b>. Obecnie wykłada na Uniwersytecie Princeton oraz kieruje <b>Centrum Studiów Europejskich </b>na Portugalskim Uniwersytecie Katolickim.</div><div><br /></div><div>W 2016 r. objął stanowisko doradcy w <b>Goldman Sachs w Londynie </b>i skoncentrował się na polityce banku wobec Brexitu. Od 2020 r. pełni funkcję <b>przewodniczącego zarządu GAVI</b>, globalnego sojuszu na rzecz szczepień.</div><div><br /></div><div>Jose Barroso jest także członkiem m.in. <b>Komitetu Sterującego Spotkań Bilderberg</b> i Fundacji Kofiego Annana.</div><div><h2>Jose Barroso - działalność polityczna</h2></div><div>Podczas studiów Jose Barroso był <b>członkiem FEM-L </b>- organizacji opozycyjnej wobec reżimu Nowego Państwa. W 1980 r. dołączył do <b>Partii Socjaldemokratycznej (PSD)</b>.</div><div><br /></div><div>Przez sześć kadencji był <b>posłem do Zgromadzenia Republiki</b>. Pełnił ważne funkcje rządowe, m.in. jako sekretarz stanu ds. polityki zagranicznej oraz <b>minister spraw zagranicznych</b>. W 1999 r. został liderem PSD.</div><div><br /></div><div>W 2002 r. objął urząd <b>premiera Portugalii</b>. Jego kadencja trwała do 2004 r. W tym czasie popierał interwencję w Iraku oraz restrykcyjną politykę gospodarczą mającą na celu <b>ograniczenie deficytu budżetowego </b>i <b>reformy prawa pracy</b>.</div><div><h2>Jose Barroso - przewodniczący Komisji Europejskiej</h2></div><div>W 2004 r. Jose Barroso został <b>przewodniczącym Komisji Europejskiej</b>, a w 2009 r. uzyskał reelekcję na to stanowisko. Podczas jego dwóch kadencji do 2014 roku sfinalizowano <b>akcesję Rumunii, Bułgarii oraz Chorwacji</b> do UE, przyjęto <b>traktat lizboński</b> oraz podjęto działania w celu <b>przeciwdziałania globalnemu kryzysowi finansowemu z 2007 r.</b></div><div><h2>Jose Barroso - kontrowersje</h2></div><div>W 2005 r. ujawniono, że Jose Barroso spędził <b>tydzień na jachcie greckiego miliardera </b>na krótko przed zatwierdzeniem przez <b>Komisję Europejską 10 milionów euro pomocy dla jego firmy</b>.</div><div><br /></div><div>Choć decyzję podjęła wcześniejsza Komisja Europejska, sprawa wywołała debatę, a wniosek o wotum nieufności wobec Jose Barroso został ostatecznie odrzucony przez Parlament Europejski.</div><div><br /></div><div>Kontrowersje wywołało też jego <b>zatrudnienie w Goldman Sachs</b> w 2016 r. Mimo formalnej zgodności z regulacjami ruch ten wywołał krytykę i skłonił europejskiego rzecznika praw obywatelskich do postulowania <b>zaostrzenia zasad dotyczących zatrudniania byłych członków Komisji Europejskiej</b>.</div><div><h2>Jose Barroso - życie prywatne</h2></div><div><b>Żona Jose Barroso</b> - Margarida Sousa Uva - zmarła na raka macicy. Jose Barroso ma trzech synów. </div>