Numer Identyfikacji Podatkowej - ustawa
Wprowadzenie Numeru Identyfikacji Podatkowej uregulowała ustawa z października 1995 r. System identyfikacji podatników za pomocą NIP zaczął obowiązywać od 1996 r.
Numer NIP nadaje naczelnik urzędu skarbowego.
Od 1 września 2011 r.
osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej nie muszą posiadać NIP, ponieważ za ich identyfikacją podatkową odpowiada
numer PESEL.
Numer NIP można zweryfikować poprzez publiczne rejestry, takie jak: Krajowy Rejestr Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON) lub baza podatników VAT.
Numer Identyfikacji Podatkowej - znaczenie numeru
W Numerze Identyfikacji Podatkowej zawarte są informacje o podatniku i urzędzie skarbowym, który go nadał. Pierwsze trzy cyfry NIP to kod urzędu. Od 2004 r. mogą one zawierać zero na drugiej pozycji jak np. w kodzie 106 dla Małopolskiego Urzędu Skarbowego. Dziesiąta cyfra to suma kontrolna, obliczana na podstawie specjalnego algorytmu.
System eliminuje możliwość uzyskania błędnych numerów i zapewnia niepowtarzalność każdego NIP-u. Obecnie numer nadawany jest bez znaków łącznika.
Numer Identyfikacji Podatkowej - kto musi go mieć?
Obowiązek posiadania numeru NIP dotyczy:
W przypadku osób, które nie prowadzą działalności gospodarczej, do celów podatkowych wykorzystywany jest numer PESEL.
Numer Identyfikacji Podatkowej - jak go uzyskać?
Wniosek o nadanie numeru NIP należy złożyć wraz z wnioskiem CEIDG-1, który jednocześnie służy do rejestracji działalności gospodarczej. Podmioty inne niż osoby fizyczne, np. spółki, składają wniosek na formularzu NIP-2 lub NIP-8 do właściwego urzędu skarbowego.
Numer Identyfikacji Podatkowej - do czego jest potrzebny?
Numer NIP stosuje się m.in. przy: