- Codziennie zaczynam dzień od wiadomości, że zginę - mówi w rozmowie z Interią 21-letnia Marzieh Hamidi.
Ubiera się jak Europejka. Na głowie nic nie ma - ani chusty, ani tym bardziej wymaganej przez talibów burki. Często chodzi z odkrytymi ramionami. Od trzech lat mieszka i trenuje w Paryżu. Trafiła do niego po ucieczcie z własnego kraju - tuż po tym, jak 15 sierpnia 2021 roku talibowie przejęli władzę w stolicy Afganistanu - Kabulu.
Przygotowywała się do igrzysk olimpijskich rozgrywanych w stolicy Francji. Miała wystąpić w grupie uchodźców - zawodników, którzy uciekli z własnego kraju.
Zobacz również:
W imprezie nie wzięła jednak udziału. Musiała wycofać się z rywalizacji w powodu kontuzji ramienia. Teraz jednak zaczęła się ważniejsza walka. Walka o życie.
Talibowie podali, gdzie mieszka
Wszystko zaczęło się, gdy napisała w mediach społecznościowych, że sprzeciwia się terrorystom rządzącym jej krajem.
- Aktualnie nie mam życia. Jestem pod policyjną ochroną, muszę zmieniać miejsca zamieszkania, bo talibowie ujawnili, pod jakiem adresem mieszkam we Francji. Nie mogę nawet trenować - tłumaczy Marzieh.
By z nią porozmawiać, trzeba przejść kontrolę. Służby sprawdzają, kto się z nią próbuje kontaktować i czy rzeczywiście jest dziennikarzem. Dla bezpieczeństwa zmienia numery telefonów. Gdy zdobywam aktualny, odbiera jej prawnik. Dopiero po rozmowie z nim, po weryfikacji, można zadawać pytania.
- Jak na ironię, czuję się jakbym była w Afganistanie, choć jestem we Francji. Mam wrażenie, że jestem w środku Kabulu i nie mogę wyjść z domu - opowiada o swoich przeżyciach.
LetUsExist
Marzieh uruchomiła w mediach społecznościowych hasztag "#LetUsExist" - pozwólcie nam istnieć. Zrobiła to, gdyż Talibowie zakazali kobietom w Afganistanie nawet odzywać się publiczne.
Wcześniej usunęli kobiety i dziewczynki ze szkół, miejsc pracy, czyli z życia publicznego i zmusili do siedzenia w domu. 21-latka nagrała video i umieściła na platformie X. Wezwała cały świat do wsparcia kobiet żyjących pod rządami talibów.
Mają być niewidoczne
Kobiety w Afganistanie nie mogą wyjść z domu bez męskiego opiekuna. Muszą mieć burkę, a często zakrywają również oczy.
Na konferencji w Tiranie aktywistki domagały się, by apartheid płci został uznany jako zbrodnia przeciwko ludzkości. Obecnie za taką uznawane jest jedynie "prześladowanie" ze względu na płeć.
Zobacz również:
Jednak według organizacji pozarządowych określenie prześladowania nie oddaje w pełni tego, co oznaczają przestępstwa w ramach zinstytucjonalizowanego apartheidu płci. To ma miejsce w Afganistanie z powodu oficjalnych nakazów.
Eksperci ONZ twierdzą, że już brutalne egzekwowanie noszenia hidżabu w Iranie oraz kary wobec kobiet, które nie noszą chusty, można opisać jako formę apartheidu płci. A Talibowie posunęli się krok dalej. Jeśli jakaś aktywistka się sprzeciwi nowym regułom, nie ma prawa istnieć w Afganistanie. Ma wybór - albo śmierć, albo ucieczka z kraju.
- Ile jeszcze kobiet musi zginąć z rąk talibów, byście nas dostrzegli? - żali się Marzieh.
Joanna Dressler
-----
Bądź na bieżąco i zostań jednym z 200 tys. obserwujących nasz fanpage - polub Interia Wydarzenia na Facebooku i komentuj tam nasze artykuły!
