<div><div><ul><li><b>Żubr europejski (Bison bonasus)</b> to największy ssak lądowy Europy. Roślinożerny gatunek niemal wyginął na początku XX wieku, a jego odbudowę rozpoczęto dzięki 54 osobnikom zachowanym w hodowlach. </li><li><b>Polska jest światowym liderem ochrony żubra</b>. W kraju żyje ponad 3 tys. osobników, czyli ponad jedna czwarta światowej populacji. Największe wolne stada występują m.in. w <b>Puszczy Białowieskiej</b>, <b>Bieszczadach</b>, <b>Puszczy Knyszyńskiej</b> i <b>Puszczy Boreckiej</b>.</li><li><b>Żubr jest gatunkiem ściśle chronionym</b>. Dorosły samiec może ważyć do około 900 kg i biegać z prędkością 40–50 km/h. Zwierzę zwykle unika ludzi, ale może być niebezpieczne, gdy czuje się zagrożone.</li></ul></div><div><h2>Żubr - historia</h2></div></div><div><div>Żubry w średniowieczu i wczesnej nowożytności występowały w wielu regionach Europy, lecz ich<b> liczebność zaczęła gwałtownie spadać wraz z rozwojem rolnictwa i polowań</b>. W XIX wieku w Puszczy Białowieskiej odnotowano jeden z najwyższych poziomów populacji, a w 1857 roku było tam około 1900 żubrów. Na początku XX wieku liczba ta <b>spadła do około 727 osobników w 1914 roku</b>. Ostatni<b> żubr żyjący na wolności został zabity w wyniku kłusownictwa w 1919/1921</b>. Odbudowa gatunku rozpoczęła się w latach 20. XX wieku dzięki 54 osobnikom z hodowli, co dało początek dzisiejszej populacji.</div><div> </div></div><div><div>Współcześnie istnieje<b> tylko jeden gatunek żubra</b>. Jest nim żubr europejski (Bison bonasus). W przeszłości wyróżniano różne formy i linie genetyczne, ale z biologicznego punktu widzenia wszystkie należą do jednego gatunku. </div></div><div><div><h2>Gdzie żyją żubry? </h2></div></div><div><div>Na świecie żyje obecnie około <b>11–12 tysięcy żubrów</b>, a największe populacje występują w Polsce, Białorusi i Rosji, gdzie znajduje się większość wolno żyjących stad. <b>Polska ma jedną z najliczniejszych populacji w Europie</b>, przekraczającą 3 tys. osobników i jest jednym z głównych obszarów odbudowy gatunku. Żubry nie występują naturalnie w Ameryce, żyje tam tylko ich bliski krewny, <b>bizon amerykański</b>, który jest innym gatunkiem. </div></div><div><div><h2>Żubr - dlaczego jest gatunkiem chronionym? </h2></div></div><div><div><b>Żubr jest dziś objęty ochroną</b>, ponieważ w XX wieku niemal całkowicie zniknął z natury i przetrwał tylko dzięki hodowlom i prowadzonej na podstawach naukowych <b>restytucji</b>.</div></div><div><br /></div><div><div><b>Żubr jest objęty ścisłą ochroną gatunkową</b>. Oznacza to, że nie wolno go zabijać ani płoszyć, a jego populacje są monitorowane i zarządzane przez specjalistów. Ochrona obejmuje zarówno rezerwaty, jak i wolno żyjące stada. Dzięki temu gatunek, który kiedyś niemal wyginął, dziś <b>systematycznie odbudowuje swoją liczebność</b>. </div></div><div><br /></div><div><div>Żubr jest pod ochroną, nie tylko w Polsce, ale całej Europie. <b>Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje je za gatunek bliski zagrożenia</b>. </div></div><div><br /></div><div><div><b>Polska jest światowym centrum odbudowy populacji żubra</b>. Według najnowszych danych żyje tu <b>ok. 3 tys. osobników</b>, co stanowi ponad jedną czwartą populacji światowej. Największe stada znajdują się w <b><a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-puszcza-bialowieska,gsbi,7019">Puszczy Białowieskiej</a>, <a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-bieszczady,gsbi,5975">Bieszczadach</a>, Puszczy Knyszyńskiej i Puszczy Boreckiej</b>. </div></div><div><div><h2>Żubr - ile waży i jak wygląda? </h2></div></div><div><div>Żubr ma <b>masywną, ciężką sylwetkę</b> i bardzo charakterystyczny wygląd. Najbardziej wyróżnia się silnie rozwiniętą przednią częścią ciała z <b>wyraźnym garbem</b>.</div><div><b><br /></b></div><div><b>Dorosłe samce mogą ważyć nawet około 900 kilogramów</b> i osiągać ponad<b> 180 cm wysokości</b> w kłębie. Samice są mniejsze i lżejsze. Zwierzę ma krótką, gęstą sierść, która zimą staje się ciemniejsza i bardziej puszysta, oraz krótkie, zakrzywione rogi. </div></div><div><br /></div><div><div><b>Żubry żyją zazwyczaj około 18-25 lat </b>w warunkach naturalnych, a w hodowlach mogą dożywać nawet ponad 25 lat. W pierwszych latach życia młode są najbardziej narażone na drapieżniki i choroby, ale dorosłe osobniki mają niewiele naturalnych zagrożeń poza człowiekiem i chorobami. </div></div><div><br /></div><div><div><b>Żubry mogą biegać z prędkością około 40-50 km/h. </b> </div></div><div><div><h2>Żubr - czym się żywi? </h2></div></div><div><div><b>Żubr jest roślinożercą</b>. Jego dieta składa się głównie z <b>traw, ziół, liści, pędów drzew i krzewów oraz kory</b>. W okresie zimowym, gdy dostęp do świeżej roślinności jest ograniczony, żybry częściej zjadają <b>zdrewniałe części roślin</b>. </div><div><br /></div><div>Dorosły osobnik żubra<b> potrafi zjeść nawet kilkadziesiąt kilogramów pokarmu dziennie</b>, co wynika z jego dużej masy ciała. </div></div><div><div><h2>Żubry - czy są groźne? </h2></div></div><div><div><b>Żubry nie są zwierzętami agresywnymi wobec ludzi i zazwyczaj unikają z nimi kontaktu</b>. Mogą jednak stać się niebezpieczne, jeśli poczują się zagrożone - szczególnie <b>samce w okresie godowym</b> oraz <b>samice broniące młodych</b>. </div><div><br /></div><div>Ze względu na ich rozmiary i siłę zaleca się zachowanie dużego dystansu i <b>niepodejmowanie prób zbliżania się do tych zwierząt</b>. </div></div>