<h2>Władysław Raczkiewicz - wykształcenie </h2><div><div>W 1903 r. Władysław Raczkiewicz ukończył gimnazjum w <b>Twerze</b> (Rosja). Studiował prawo i matematykę na <b>Uniwersytecie Petersburskim</b>. W 1911 r. ukończył Wydział Prawa na <b>Uniwersytecie w estońskim Dorpacie. </b></div></div><div><div><h2>Władysław Raczkiewicz - służba wojskowa </h2></div></div><div><div>W 1917 r. jako były chorąży armii carskiej Władysław Raczkiewicz zaangażował się w tworzenie <b>polskich formacji wojskowych w Rosji</b>. Na <b>I Ogólnym Zjeździe Wojskowych Polaków w Piotrogrodzie</b> wybrano go przewodniczącym. Honorowym przewodniczącym został Józef Piłsudski. Władysław Raczkiewicz był prezesem <b>Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego,</b> który po zwycięstwie bolszewików przeniósł się do <b>Mińska.</b></div><div><br /></div><div>Władysław Raczkiewicz współdziałał z <b>Radą Regencyjną</b>. Podczas I wojny światowej, jako poddany cara, został zmobilizowany do armii rosyjskiej i przydzielony do<b> Sztabu Frontu Zachodniego</b>. W 1918 roku był członkiem <b>Rady Naczelnej Polskich Sił Zbrojnych w Kijowie</b>, a od grudnia 1918 roku w <b>Wojsku Polskim</b>, w 10. Pułku Ułanów Dywizji Litewsko-Białoruskiej.</div><div><br /></div><div>W 1918 roku Władysław Raczkiewicz brał udział w obronie Mińska przed bolszewikami, a w 1920 roku dowodził ochotniczym oddziałem kresowym walczącym o Wilno. Od 16 maja 1919 roku był zastępcą <b>Komisarza Generalnego Ziem Wschodnich</b>, 25 września 1920 roku został szefem <b>Zarządzania Terenów Przyfrontowych i Etapowych</b>. W grudniu 1920 roku został delegatem przy <b>Rządzie Litwy Środkowej w Wilnie</b>. Funkcję tę pełnił do 27 czerwca 1921 roku. </div></div><div><div><h2>Władysław Raczkiewicz - kariera zawodowa </h2></div></div><div><div>Po odbyciu służby wojskowej Władysław Raczkiewicz został adwokatem w <b>Mińsku.</b></div></div><div><div><h2>Władysław Raczkiewicz - kariera polityczna </h2></div></div><div><div>W czasie studiów w Petersburgu, wstąpił do nielegalnej <b>Organizacji Młodzieży Narodowej</b>, a później do<b> Związku Młodzieży Polskiej "Zet"</b>. W 1921 roku Władysław Raczkiewicz został ministrem spraw wewnętrznych. Był nim mianowany jeszcze dwukrotnie (w latach 1925-1926 i 1936).</div><div><br /></div><div>W latach 1921-1939 pełnił funkcję wojewody - kolejno: nowogrodzkiego, wileńskiego, krakowskiego i pomorskiego. W 1930 roku został senatorem z listy <b>Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem</b> (BBWR), a następnie marszałkiem Senatu. Od 1934 roku pełnił funkcję prezesa <b>Światowego Związku Polaków z Zagranicy</b>. </div></div><div><br /></div><div><div>W chwili wybuchu II wojny światowej Władysław Raczkiewicz został <b>wojewodą pomorskim</b>. 5 września 1939 roku, kiedy wojska niemieckie zajmowały Toruń, Władysław Raczkiewicz opuścił Polskę i udał się <b>do <a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-francja,gsbi,2672">Francji</a></b><a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-francja,gsbi,2672">.</a> Po klęsce września 1939 roku na podstawie artykułu 13. i 24. Konstytucji kwietniowej z 1935 roku, został mianowany przez <b>Ignacego Mościckiego</b> następcą na <b>stanowisku prezydenta </b>po rezygnacji z tego urzędu Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego. </div></div><div><br /></div><div><div>30 września 1939 roku Władysław Raczkiewicz został zaprzysiężony na <b>Prezydenta RP na Uchodźstwie</b>. Po klęsce Francji w czerwcu 1940 roku, przeniósł się wraz z rządem do <b><a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-wielka-brytania,gsbi,2706">Wielkiej Brytanii</a></b>. Przeciwny układowi Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 roku, groził ustąpieniem z urzędu.</div><div><br /></div><div>Po objęciu urzędu prezydenta mianował premierem <b>gen. Władysława Sikorskiego</b>, a po jego śmierci<b> Stanisława Mikołajczyka</b>. Po konferencji jałtańskiej wielkie mocarstwa koalicji cofnęły uznanie rządowi Rzeczypospolitej na uchodźstwie. 6 czerwca 1947 r. <b>Władysław Raczkiewicz zmarł</b>, desygnując przedtem na stanowisko prezydenta <b>Augusta Zaleskiego.</b></div></div><div><div><h2>Władysław Raczkiewicz - życie prywatne </h2></div></div><div><div>Władysław Raczkiewicz był synem sędziego <b>Józefa Łukaszewicza</b> i wnukiem uczestnika Powstania Styczniowego, który po konfiskacie majątku i zesłaniu na Syberię został osiedlony na <b>Kaukazie.</b></div><div><br /></div><div>We wrześniu 1912 r. poślubił swoją kuzynkę Jadwigę (zezwolenie na ślub uzyskali od papieża). <b>Byli bezdzietnym małżeństwem</b>.</div><div><br /></div><div>Władysław Raczkiewicz <b>zmarł na białaczkę</b> 6 czerwca 1947 r. w walijskim sanatorium w Ruthin. Pochowany został na <b>Cmentarzu Lotników Polskich w Newark</b> w Wielkiej Brytanii.<br /></div></div>