<ul><li>Wąglik wywołuje <b>bakteria Bacillus anthracis</b>. </li><li>Do <b>zakażenia wąglikiem</b> dochodzi przez skórę, drogą pokarmową lub wziewną. </li><li>Najczęściej występuje <b>postać skórna wąglika</b>. </li><li><b>Postać wziewna wąglika</b> ma ciężki przebieg i wysoką śmiertelność. </li><li>Choroba wymaga <b>szybkiego leczenia antybiotykami</b>.</li></ul><div><h2>Wąglik - objawy</h2></div><div><b>Objawy wąglika</b> zależą od drogi zakażenia i pojawiają się w okresie 1-7 dni od momentu narażenia. W postaci skórnej (ok. 95 proc. przypadków) początkowo pojawia się <b>niewielka, swędząca grudka, która przekształca się w pęcherzyk</b>, a następnie w charakterystyczne, bezbolesne owrzodzenie z czarnym strupem martwiczym. Zmianie mogą towarzyszyć <b>obrzęk i powiększenie okolicznych węzłów chłonnych</b>.<br /></div><div><br /></div><div><b>Postać płucna wąglika</b>, rozwijająca się po inhalacji przetrwalników, początkowo przypomina infekcję grypopodobną - pojawia się <b>gorączka, kaszel, osłabienie i bóle mięśni</b>. W krótkim czasie dochodzi jednak do gwałtownego pogorszenia stanu chorego, z rozwinięciem ciężkiej niewydolności oddechowej, wstrząsu i sepsy. <br /></div><div><br /></div><div>Najgroźniejsza jest <b>postać płucna wąglika</b>. Postać jelitowa występuje po spożyciu skażonego mięsa i może przebiegać z silnym bólem brzucha, nudnościami, wymiotami oraz krwistą biegunką. W ciężkich przypadkach dochodzi do <b>perforacji jelita i uogólnionego zakażenia</b>.</div><div><br /></div><div>W razie <b>podejrzenia zachorowania na wąglik</b> należy pilnie zgłosić się do lekarza. <br /></div><div></div><h2>Wąglik - leczenie</h2><div>Podstawą leczenia zakażenia wąglikiem jest <b>szybkie wdrożenie antybiotykoterapii</b>. W przypadku ciężkich postaci choroby konieczna jest hospitalizacja, często w oddziale intensywnej terapii oraz leczenie wspomagające obejmujące m.in. terapię płynową, wsparcie oddechowe i leczenie wstrząsu. <br /></div><div><br /></div><div><b>Kluczowe znaczenie ma czas</b> - im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym większa szansa na przeżycie.<br /></div><div><h2>Wąglik - zapobieganie</h2></div><div><b>Profilaktyka wąglika</b> obejmuje przede wszystkim <b>kontrolę weterynaryjną zwierząt gospodarskich</b>, właściwe postępowanie z padłymi zwierzętami oraz unikanie kontaktu z potencjalnie zakażonymi produktami.<br /></div><div><br /></div><div>Istotne znaczenie ma także <b>przestrzeganie zasad bezpieczeństwa w przemyśle przetwarzającym surowce zwierzęce</b>. W wybranych grupach ryzyka, takich jak pracownicy laboratoriów czy służby wojskowe, stosuje się <b>szczepienia ochronne na wąglik</b>.<br /></div><div><h2>Wąglik - występowanie</h2></div><div>Wąglik występuje głównie w <b>regionach rolniczych Afryki, Azji i Ameryki Południowej</b>, gdzie warunki sprzyjają utrzymywaniu się przetrwalników w glebie. <br /></div><div><br /></div><div><b>W krajach rozwiniętych zachorowania na wąglik należą do rzadkości</b> dzięki skutecznym programom nadzoru epidemiologicznego i kontroli zdrowia zwierząt.<br /></div><div><br /></div><div><b>Sporadyczne przypadki</b> mogą jednak występować, zwłaszcza w związku z <b>importem skażonych produktów</b> lub kontaktem z materiałem biologicznym.<br /></div>