<div><div><h2>Václav Havel - wykształcenie</h2></div><div>Václav Havel po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę zawodu laboranta chemicznego, równocześnie uczęszczając do wieczorowego gimnazjum, które ukończył w 1954 roku. </div><div><br /></div><div>Następnie studiował przez dwa lata na <b>Wydziale Ekonomicznym Politechniki Praskiej</b>, jednak został usunięty z powodu starań o przeniesienie do szkoły teatralnej. W latach 1962-1966 studiował zaocznie dramaturgię w praskiej Szkole Teatralnej.</div><div><h2>Václav Havel - działalność polityczna i społeczna</h2></div><div>Václav Havel był <b>centralną postacią Aksamitnej Rewolucji </b>w 1989 roku, której efektem było obalenie reżimu komunistycznego w <b>Czechosłowacji</b>. Po brutalnym stłumieniu pokojowego pochodu studentów 17 listopada 1989, <b>Havel został liderem Forum Obywatelskiego</b>, które koordynowało masowe protesty i strajki.</div><div><br /></div><div>Po dwóch tygodniach nacisków ze strony społeczeństwa komunistyczny prezydent Gustáv Husák <b>podał się do dymisji</b>, a 29 grudnia 1989 r. Vaclav Havel został jednogłośnie wybrany na prezydenta Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej. Na scenie politycznej pojawiły się jednak napięcia na tle narodowościowym między Czechami a Słowakami, które doprowadziły do <b>rozpadu federacji </b>w 1993 roku.</div><div><br /></div><div>Vaclav Havel był przeciwnikiem podziału kraju, lecz wobec decyzji parlamentu słowackiego ustąpił ze stanowiska prezydenta Czechosłowacji w lipcu 1992 roku. Następnie pełnił urząd prezydenta Republiki Czeskiej przez <b>dwie kolejne kadencje do 2003 roku</b>.</div><div><br /></div><div>W czasie swojej prezydentury <b>opowiadał się za integracją z Zachodem</b>, m.in. <b>wspierał wstąpienie Czech do NATO</b>. Pomimo bycia politykiem, otaczał się artystami i zachował niezależną postawę intelektualną. Po rezygnacji z prezydentury poświęcił się komentowaniu wydarzeń społecznych i politycznych oraz działalności charytatywnej.</div><div><h2>Václav Havel - działalność literacka</h2></div><div>Václav Havel był <b>autorem poezji, dramatów oraz esejów</b>. Jego wczesna twórczość poetycka, w tym kaligramy, została zebrana w tomie <b>"Antikody"</b> z lat 60. XX wieku. W latach sześćdziesiątych XX w. pracował w teatrze Divadlo Na zábradlí (Teatr na Balustradzie) w Pradze. Do literatury światowej Vaclav Havel wszedł przede wszystkim właśnie jako dramaturg - pierwszą znaną sztuką teatralną był <b>"Zahradní slavnost"</b> z 1963 roku, a ostatnią - <b>"Odcházení"</b> - napisał w 2007 roku.</div><div><br /></div><div>Przez całe życie poświęcał się też eseistyce oraz twórczości epistolarnej, a także krytyce teatralnej i literackiej. W eseju <b>"Moc bezmocných"</b> z 1978 roku analizował siłę obywatelskiego sprzeciwu wobec systemu totalitarnego. Z kolei jego dramaty były utrzymane w duchu <b>teatru absurdu</b>. Jako dramaturg kontynuował pisanie także w czasie pełnienia funkcji prezydenta.</div><div><h2>Václav Havel - życie prywatne</h2></div><div>Václav Havel pochodził z praskiej, <b>zamożnej rodziny przedsiębiorców i intelektualistów</b>. Jego ojciec, Václav M. Havel, był współwłaścicielem m.in. studiów filmowych Barrandov oraz zbudowanego przez dziadka Vaclava Havla - Vácslava Havla - <b>Pałacu Lucerna</b> w Pradze.</div><div><br /></div><div>W 1956 roku Václav Havel poślubił <b>Olgę Šplíchalovą</b>, z którą miał sześcioro dzieci. Po śmierci Olgi w 1996 roku, Vaclav Havel w 1997 roku poślubił aktorkę <b>Dagmar Veškrnovą</b>.</div></div>