Święty Franciszek z Asyżu - wykształcenie i lata młodości
Franciszek urodził się w latach 1181-1182 w Asyżu (region Umbrii we Włoszech) jako syn zamożnego kupca sukiennego Pietro di Bernardone. Jego matka pochodziła z Francji. Na chrzcie dostał imię Giovanni, jednak ojciec mówił do niego "Francesco". Otrzymał podstawowe wykształcenie - nauczył się czytać i pisać po łacinie, poznał także język francuski oraz kulturę trubadurów.
W młodości Franciszek prowadził beztroskie życie, uczestniczył w wielu spotkaniach towarzyskich i cieszył się popularnością wśród rówieśników.
Około1202 roku wziął udział w wojnie między Asyżem a Perugią, podczas której zostałpojmany i był przetrzymywany w niewoli przez około rok. Po powrocie do Asyżu długo chorował.
Doświadczenia wojenne, choroba oraz seria przeżyć religijnych, okazały się przełomem i doprowadziły Franciszka do nawrócenia, głębokiej wiary i porzucenia dotychczasowego stylu życia.
Święty Franciszek z Asyżu - nawrócenie
Franciszek zrezygnował z majątku, więzi rodzinnych i perspektyw świeckiej kariery, wybierając około 1205 r. życie w całkowitym ubóstwie. Poświęcił się modlitwie, pracy, opiece nad chorymi, w tym trędowatymi i głoszeniu Ewangelii. Wedługprzekazów zajmował się odbudową zniszczonych kościołów, m.in. San Damiano, SanPietro della Spina oraz kaplicy Matki Bożej Anielskiej w Porcjunkuli.
W 1209roku wokół Świętego Franciszka zaczęli gromadzić się pierwsi uczniowie. Założył wówczas Zakon Braci Mniejszych.Regułazakonu opierała się na życiu w ubóstwie, pracy własnej, modlitwie orazgłoszeniu nauk religijnych. W tym samym roku zatwierdził ją wstępnie papieżInnocenty III. W 1220roku Franciszek zrezygnował z funkcji przełożonego wspólnoty. Ostateczna wersja regułyzostała zatwierdzona w 1223 roku przez papieża Honoriusza III bullą "Soletannuere".Franciszek współtworzył także zakon klarysek oraz Trzeci Zakon dla świeckich.
Franciszek znany był z wyjątkowej wrażliwości na los ubogich oraz z głębokiego szacunku wobec przyrody, którą postrzegał jako dzieło Boga i wspólnotę "braci" i "sióstr".
Święty Franciszek z Asyżu - śmierć
Pod koniec życia Franciszek ciężko chorował, niemal stracił wzrok i cierpiał fizycznie. W 1224roku przebywał na górze La Verna, gdzie według tradycji miał otrzymać stygmaty.
Zmarł 3 października 1226 roku w Asyżu, w kaplicy Porcjunkuli, otoczony przez współbraci. Został pochowany w Asyżu. Początkowospoczął w kościele San Giorgio. Grób szybko stał się celem pielgrzymek.
Święty Franciszek z Asyżu - kanonizacja
Proces kanonizacyjny Franciszka przebiegł wyjątkowo szybko. 16 lipca 1228 roku został ogłoszony świętym przez papieża Grzegorza IX. Wkrótce potem rozpoczęto budowę bazyliki św. Franciszka w Asyżu. W 1230 roku jego św. Franciszka przeniesiono do bazyliki św. Franciszka w Asyżu. Relikwie te są dziś celem pielgrzymek z całego świata.
Wspomnienie liturgiczne św. Franciszka z Asyżu obchodzone jest 4 października.
Święty Franciszek z Asyżu - czyim jest patronem?
Św. Franciszek uznawany jest przede wszystkim za patrona zwierząt i ekologii, co wiąże się z jego duchowością opartą na szacunku wobec całego stworzenia. Z tego powodu jest także patronem ruchu Laudato Si', promującego chrześcijańską troskę o środowisko naturalne.
Tradycja przypisuje Franciszkowi również patronat nad:
- osobami zagrożonymi samotną śmiercią,
- ochroną przed pożarami,
- rodzinami,
- pokojem,
- niektórymi zawodami, m.in. hafciarzami.
W 1939 roku papież Pius XII ogłosił świętego Franciszka, wraz ze świętą Katarzyną ze Sieny, patronem Włoch.
Wspomnienie liturgiczne Franciszka, obchodzone 4 października, zostało w 2025 roku ponownie ustanowione we Włoszech świętem narodowym.