<div><div><ul><li><b>Stwardnienie zanikowe boczne</b> to postępująca choroba układu nerwowego atakująca neurony ruchowe. </li><li>Stwardnienie zanikowe boczne prowadzi do osłabienia i zaniku mięśni, w tym oddechowych. </li><li>W większości przypadków etiologia choroby jest nieznana. </li><li><b>Diagnostyka stwardnienia zanikowego</b> bocznego opiera się na obrazie klinicznym, badaniu elektromiograficznym (EMG) oraz wykluczeniu innych schorzeń.</li><li><b>Brak leczenia przyczynowego</b>, pozwalającego na pełne wyleczenie. </li><li>Podstawą opieki jest wielodyscyplinarne <b>leczenie objawowe</b>. </li></ul></div><div><div></div></div><h2>Stwardnienie zanikowe boczne - objawy </h2><div><div>Początek stwardnienia zanikowego bocznego bywa skryty. Pierwsze objawy obejmują asymetryczne osłabienie siły mięśniowej kończyn, co utrudnia precyzyjne czynności (pisanie, zapinanie guzików) lub powoduje <b>potykanie się</b>. Charakterystyczne są <b>drżenia włókien mięśniowych pod skórą oraz bolesne skurcze</b>.</div><div><br /></div><div>W postaci opuszkowej stwardnienia zanikowego bocznego pierwszymi symptomami są <b>zaburzenia mowy i połykania</b>. W miarę postępu niedowłady i <b>zaniki obejmują kolejne grupy mięśniowe, prowadząc do niewydolności oddechowej</b>. U większości chorych funkcje poznawcze pozostają zachowane, jednak u części pacjentów mogą występować zaburzenia poznawcze lub behawioralne, a niekiedy współistnieje otępienie czołowo-skroniowe. </div></div><div><div></div></div><h2>Stwardnienie zanikowe boczne - przyczyny </h2><div><div>Przyczyny i przebieg tej choroby nie są jeszcze do końca znane. W jej rozwoju prawdopodobnie uczestniczą zarówno <b>czynniki genetyczne, jak i środowiskowe oraz mechanizmy prowadzące do uszkodzenia neuronów</b>, takie jak np. stres oksydacyjny. Pozostałe 5-10 proc. to postać rodzinna (fALS), uwarunkowana mutacjami genetycznymi. </div><div><br /></div><div>W diagnostyce stwardnienia zanikowego bocznego kluczowe jest <b>badanie EMG (elektromiografia)</b>, które ocenia pracę mięśni i pozwala wykryć <b>cechy uszkodzenia dolnego neuronu ruchowego</b> oraz rezonans magnetyczny, wykluczający inne przyczyny ucisku strukturalnego. </div></div><div><div></div></div><h2>Stwardnienie zanikowe boczne - leczenie </h2><div><div><b>Stwardnienie zanikowe boczne jest chorobą nieuleczalną</b>. Leczenie ma charakter objawowy i spowalniający. Kompleksowa opieka wymaga udziału neurologa, fizjoterapeuty, logopedy i dietetyka. W zaawansowanych stadiach wdraża się leczenie objawowe dysfagii (żywienie przez przezskórną endoskopową gastrostomię - PEG) oraz wsparcie oddechowe (wentylacja nieinwazyjna lub inwazyjna). </div></div><div><div></div></div><h2>Stwardnienie zanikowe boczne - zapobieganie </h2><div><div>Z powodu braku jasnych przyczyn postaci sporadycznej, nie istnieją specyficzne metody profilaktyki pierwotnej. W rodzinach, w których występuje dziedziczna postać SLA, możliwe jest skorzystanie z poradnictwa genetycznego oraz<b> wykonanie badań genetycznych po konsultacji ze specjalistą</b>. </div></div><div><div></div></div><h2>Stwardnienie zanikowe boczne - występowanie </h2><div><div>Zapadalność na stwardnienie zanikowe boczne szacuje się na <b>około 1,5-2,5 nowych przypadków na 100 000 osób rocznie</b>. Choroba dotyka nieznacznie częściej mężczyzn, rozwija się zazwyczaj między 50. a 70. rokiem życia. </div><div><br /></div><div>W Polsce liczbę chorych na stwardnienie zanikowe boczne szacuje się na <b>około 3000 osób</b>.</div></div></div>