<div><br /></div><div><ul><li><b>Sepsa</b> to gwałtowna, ogólnoustrojowa reakcja organizmu na <b>zakażenie</b>. </li><li>Sepsa prowadzi do postępującej <b>niewydolności narządów wewnętrznych</b>. </li><li>Sepsa stanowi <b>bezpośrednie zagrożenie życia</b> i wymaga hospitalizacji. </li><li><b>Najczęstszą przyczyną sepsy</b> są zakażenia <b>bakteryjne</b>, rzadziej grzybicze.</li><li>Podstawą skutecznej terapii jest natychmiastowe <b>podanie antybiotyków</b>. </li></ul></div><div><h2>Sepsa - objawy</h2></div><div><div><b>Objawy sepsy</b> mogą rozwijać się gwałtownie. Do sygnałów alarmowych należy <b>wysoka gorączka powyżej 38 st. C</b> lub <b>hipotermia poniżej 36 st.</b> C, której towarzyszą silne dreszcze. </div><div><br /></div><div>Obserwuje się znaczne <b>przyspieszenie akcji serca</b> oraz <b>przyspieszony oddech</b>. Pacjenci zgłaszają<b> silny, trudny do zlokalizowania ból całego ciała oraz osłabienie</b>. W miarę postępu dysfunkcji organizmu pojawiają się <b>zaburzenia świadomości, dezorientacja</b> lub <b>nadmierna senność</b>. Skóra chorego staje się blada, chłodna, marmurkowa, a na kończynach mogą pojawić się wybroczyny, które nie bledną pod wpływem ucisku. </div></div><div><div><br /></div><div>Istotnym objawem jest również <b>skąpomocz</b>, świadczący o <b>niewydolności nerek</b>, a także gwałtowny spadek ciśnienia tętniczego krwi, sygnalizujący rozwój wstrząsu septycznego.</div></div><div><div><h2>Sepsa - przyczyny </h2></div></div><div><div>Bezpośrednią <b>przyczyną sepsy</b> jest wniknięcie drobnoustrojów do <b>łożyska naczyniowego</b> lub ich intensywny rozwój w ognisku zakażenia. <b>Najczęściej za rozwój sepsy odpowiadają bakterie</b>, zarówno <b>Gram-dodatnie</b> (np. gronkowiec złocisty, pneumokoki), jak i <b>Gram-ujemne</b> (np. meningokoki, pałeczka okrężnicy). </div><div><br /></div><div>Do zakażenia może dojść <b>w warunkach pozaszpitalnych</b> (np. w wyniku zapalenia płuc, infekcji układu moczowego) lub <b>w szpitalu</b>, gdzie czynnikiem ryzyka są procedury inwazyjne, cewnikowanie oraz obecność linii naczyniowych.</div></div><div><h2>Sepsa - leczenie</h2></div><div><div>Leczenie sepsy musi być prowadzone na <b>oddziale intensywnej terapii</b> i opiera się na strategii <b>szybkiego opanowania infekcji oraz podtrzymania funkcji życiowych</b>. </div><div><br /></div><div>Fundamentalne znaczenie w <b>leczeniu sepsy</b> ma <b>podanie antybiotyków</b> o szerokim spektrum działania w ciągu pierwszej godziny od podejrzenia, po uprzednim <b>pobraniu posiewów krwi</b>. Równolegle stosuje się płynoterapię dożylną w celu stabilizacji ciśnienia. W zależności od powikłań konieczne bywa stosowanie <b>respiratora</b>, <b>dializ</b> oraz chirurgicznego <b>usunięcia ogniska zakażenia</b>.</div></div><div><h2>Sepsa - zapobieganie</h2></div><div><div>Profilaktyka opiera się na szybkim <b>leczeniu miejscowych infekcji</b>, zanim przybiorą one formę uogólnioną. Istotną rolę odgrywają <b>szczepienia ochronne</b> przeciwko najczęstszym patogenom wywołującym sepsę, takim jak pneumokoki i meningokoki. </div><div><br /></div><div>W warunkach szpitalnych kluczowe jest <b>przestrzeganie procedur higienicznych</b>, w tym <b>dezynfekcji rąk</b> przez personel medyczny, właściwa <b>pielęgnacja wkłuć naczyniowych</b>.</div></div><div><div><h2>Sepsa - występowanie </h2></div></div><div><div><b>Sepsa stanowi globalny problem zdrowotny</b> i jest jedną z głównych przyczyn zgonów na świecie. Według danych WHO rocznie dotyka ona <b>kilkadziesiąt milionów ludzi</b>, z czego znaczną część stanowią noworodki, osoby starsze i z obniżoną odpornością. </div><div><br /></div><div>W Polsce szacunki wskazują, że rocznie na sepsę zapada kilkadziesiąt tysięcy pacjentów, a śmiertelność we wstrząsie septycznym nadal <b>przekracza 40 proc</b>.</div></div>