Pałac Prezydencki

Pałac Prezydencki w Warszawie został wzniesiony w latach 40. XVII wieku przez hetmana wielkiego koronnego Stanisława Koniecpolskiego oraz jego syna Aleksandra, według projektu Constantina Tencalli, nadwornego architekta króla Władysława IV. W 1659 roku Stanisław Koniecpolski sprzedał pałac Jerzemu Sebastianowi Lubomirskiemu, a w 1685 roku przeszedł on w ręce Radziwiłłów. W 1705 w pałacu mieszkał polski król Stanisław Leszczyński. Przez lata pałac był wynajmowany na różne cele, co przynosiło znaczne dochody. Dopiero w latach 1738–1740 do pałacu dobudowano charakterystyczne skrzydła boczne, tworzące dobrze znany z relacji telewizyjnych i prasowych dziedziniec.

Od 1773 r. trwały tam posiedzenia wyłonionej przez Sejm Rozbiorowy delegacji przygotowującej z przedstawicielami trzech mocarstw traktatów I rozbioru Polski.

W latach 1791-1792 mieściło się tu pierwsze polskie stronnictwo polityczne: Zgromadzenie Przyjaciół Ustawy Rządowej 3 Maja, aktywne podczas obrad Sejmu Wielkiego.

W 1807 roku zatrzymał się tam Napoleon Bonaparte, a w 1815 r. przebywał tam car Aleksander I. W 1818 r. pierwszy koncert z publicznością dał tam ośmioletni Fryderyk Chopin.

W 1818 r. rząd Królestwa Polskiego odkupił gmach na siedzibę carskiego namiestnika. Stąd funkcjonująca do dzisiejszego dnia druga nazwa: Pałac Namiestnikowski. Mniej więcej wtedy pojawiła się krata dzieląca plac przed pałacem na dziedziniec i przeddziedziniec. Po powstaniu listopadowym pałac stracił swoje znaczenie, a siedzibę namiestnika przeniesiono do Zamku Królewskiego.

W 1852 roku pałac niemal doszczętnie spłonął. Po odbudowie w latach 1874-1915 w Pałacu Namiestnikowskim miał siedzibę generał-gubernator Warszawy.

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. gmach stał się siedzibą Prezesa Rady Ministrów, a jego skrzydła boczne zajęła Kancelaria Rady Ministrów. 

Podczas okupacji niemieckiej w latach 1941-1942 Pałac przekształcono w luksusowy Deutsches Haus z hotelem i kasynem. Pałac nie doznał większych zniszczeń ani we wrześniu 1939 r., ani w czasie Powstania Warszawskiego. 

Po wojnie przywrócono funkcje publiczne Pałacu Prezydenckiego. Budynek ponownie stał się siedzibą premiera i Rady Ministrów. W 1989 r. odbywały się w Pałacu Prezydenckim obrady Okrągłego Stołu. 

W 1994 r. po zakończeniu generalnego remontu Pałac Prezydencki został oficjalnie przeznaczony na siedzibę Prezydenta RP i przyjął nazwę Pałac Prezydencki. Podpisano w nim Konstytucję RP (1997 r.), traktaty akcesyjne do NATO i Unii Europejskiej oraz ratyfikowano traktat lizboński. 

Odbywały się tu również spotkania z papieżami.

Obecnie Pałac Prezydencki jest jednym z najważniejszych zabytków i największym pałacem w Warszawie oraz jednym z centralnych miejsc życia politycznego w Polsce. W Pałacu Prezydenckim mają miejsce ważne wydarzenia polityczne, takie jak mianowanie rządów, spotkania z przywódcami państw odwiedzających Polskę i najważniejsze uroczystości państwowe.

Wśród Pomieszczeń Pałacu Prezydenckiego wyróżnia się reprezentacyjna Sala Kolumnowa, w której odbywają się najważniejsze uroczystości państwowe. W Sali Białej odbywają się oficjalne przyjęcia. 

Z kolei Sala Niebieska i Sala Rokoko wykorzystywane są podczas spotkań z delegacjami i gośćmi zagranicznymi. 

W Pałacu Prezydencki znajduje się także Sala Chorągwiana z replikami historycznych sztandarów, Biblioteka oraz symboliczna Kaplica Zwiastowania Pańskiego z krzyżem z ruin WTC.

Przed Pałacem Prezydenckim stoi obecnie pomnik księcia Józefa Poniatowskiego. 

Od 1994 r. Pałac pełni funkcję oficjalnej siedziby Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Mieszkali w nim: Lech Wałęsa, Aleksander Kwaśniewski, Lech Kaczyński, Andrzej Duda i Karol Nawrocki. W odróżnieniu od poprzedników Bronisław Komorowski wybrał na swoją rezydencję Belweder przylegający do Łazienek Królewskich.  

Zwiedzanie Pałacu Prezydenckiego jest bezpłatne i dostępne dla grup zorganizowanych po wcześniejszym umówieniu terminu z przewodnikiem.

Osoby zwiedzające indywidualnie mogą wejść do Pałacu wyłącznie przy okazji Dni Otwartych, Nocy Muzeów lub innych wydarzeń specjalnych.