<h2>Okrągły Stół - geneza</h2>Wiosną i latem 1988 roku w polskich zakładach i przedsiębiorstwach miały miejsce <b>liczne strajki</b>. Pośrednim skutkiem fali społecznych protestów były próby porozumienia się <b>władz komunistycznych z opozycją.</b> Przedstawiciele <b><a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-polska-zjednoczona-partia-robotnicza-pzpr,gsbi,1491">Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej</a></b> zdecydowali, że koniecznością jest dogadanie się z <b>"Solidarnością".</b><div><br /></div><div>31 sierpnia w siedzibie <b><a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-ministerstwo-spraw-wewnetrznych-i-administracji,gsbi,31">Ministerstwa Spraw Wewnętrznych</a></b> przy ul. Zawrat w Warszawie odbyło się spotkanie <b>generała Czesława Kiszczaka oraz <a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-lech-walesa,gsbi,1499">Lecha Wałęsy</a>.</b> Następne odbyło się 15 września spotkanie Czesława Kiszczaka i Lecha Wałęsy m.in. z <b>sekretarzem Komitetu Centralnego Stanisławem Cioskiem, księdzem Alojzym Orszulikiem oraz Andrzejem Stelmachowskim</b>. Dzień później rozpoczęły się tzw. <b>"Rozmowy w Magdalence". Były to </b>rozmowy pomiędzy władzami państwowymi, a z przedstawicielami opozycji solidarnościowej, które odbywały się w ośrodku konferencyjnym <b>MSW w Magdalence niedaleko Warszawy. </b><br /><div><b><br /></b></div><div><div><div>Celem tych rozmów było <b>przygotowanie obrad Okrągłego Stołu</b>. Pierwotnie doszło do ustalenia terminu na połowę października, aczkolwiek tego terminu nie dotrzymano z powodu kwestii spornych. NSZZ "Solidarność" <b>domagała się legalizacji związku oraz nieingerowania w skład reprezentacji strony solidarnościowo-opozycyjnej przy Okrągłym Stole</b>. Z drugiej strony w kierownictwie partyjnym<b> również było wiele niezgodności.</b></div><div><br /></div></div><div>19 października upadł rząd<b> Zbigniewa Messnera</b>. Nowym premierem został <b>Mieczysław Rakowski</b>. 20 grudnia rozpoczęło się<b> X Plenum KC PZPR</b>. Nie pojawiła się żadna klarowna decyzja PZPR wobec postulatu opozycji dotyczącej<b> legalizacji "Solidarności"</b>. W szeregach partii trwały rozmowy pomiędzy członkami, którzy chcieli dogadać się z opozycją, a tymi którzy byli przeciwni tej idei. Po trzydniowych debatach w styczniu 1989 roku <b>przyjęto "Stanowisko X Plenum KC PZPR w sprawie pluralizmu politycznego i związkowego", co pozwoliło w przygotowaniu do obrad Okrągłego Stołu.</b></div><div><div><div></div></div></div><h2>Okrągły Stół - główne postanowienia i członkowie obrad</h2><div>27 stycznia 1989 r. przy ponownym spotkaniu Wałęsy z Kiszczakiem ustalono ostateczny termin rozpoczęcia obrad, który ustalono na<b> 6 lutego 1989 roku w Pałacu Namiestnikowskim w Warszawie (obecnie Pałac Prezydencki).</b></div><div><br /></div><div>W obradach brały udział dwie frakcje: ze strony komunistycznego rządu i "Solidarnościowych" opozycjonistów oraz przedstawiciele Kościoła. Z ramienia rządu debatowali m.in.:<b><a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-leszek-miller,gsbi,1493">Leszek Miller</a>, <a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-aleksander-kwasniewski,gsbi,1492">Aleksander Kwaśniewski</a>, Aleksander Gieysztor, Czesław Kiszczak</b>. Od strony opozycyjno-solidarnościowej m.in.:<b> Lech Wałęsa, <a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-tadeusz-mazowiecki,gsbi,1505">Tadeusz Mazowiecki</a>, Jacek Kuroń, <a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-adam-michnik,gsbi,2074">Adam Michnik</a>, <a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-lech-kaczynski,gsbi,246">Lech Kaczyński</a>, Andrzej Stelmachowski, Mieczysław Gil</b>. Całe obrady były transmitowane przez telewizję. <br /></div><div><br /></div><div>W trakcie obrad miały miejsca<b> dwa spotkania plenarne oraz około 97 posiedzeń w zespołach, podzespołach i grupach roboczych.</b> Obrady toczone były w trzech głównych zespołach: <b>ds. gospodarki i polityki społecznej, ds. pluralizmu związkowego, ds. reform politycznych. </b></div></div></div><div><br /></div><div>Do najważniejszych postanowień należy zaliczyć <b>utworzenie <a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-senat-rzeczpospolitej-polskiej,gsbi,23">Senatu</a> na podstawie wyborów większościowych (skład Senatu miał liczyć 100 senatorów), kwotowe wybory do <a href="https://wydarzenia.interia.pl/tematy-sejm-rzeczypospolitej-polskiej,gsbi,38">Sejmu RP</a>, utworzenie urzędu Prezydenta PRL, likwidacja Rady Państwa w zamian za wzmocnienie roli Sejmu, zmiana prawa o stowarzyszeniach (co umożliwiło zalegalizowanie i rejestracje NSZZ "Solidarność"), dostęp opozycji do mediów, przyjęcie "Stanowiska w sprawie polityki społecznej i gospodarczej oraz reform systemowych".</b></div><div><br /></div><div><b>Obrady Okrągłego Stołu </b>to<b> </b>jedno z najważniejszych wydarzeń politycznych w drugiej połowie XX wieku w Polsce, ale również na świecie, gdyż poniekąd był to również czynnik <b>początku upadku komunistycznego wpływu w Europie.</b> Od tego wydarzenia rozpoczęły się <b>zmiany ustrojowe Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, jego skutkiem są </b>m.in. <b>częściowo wolne wybory do Sejmu</b>. </div><div></div><h2>Okrągły Stół - następstwa</h2><div>W wyniku obrad Okrągłego Stołu <b>4 i 18 (druga tura) czerwca 1980 roku odbyły się wybory do Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej X kadencji</b>, wyłoniony został tzw. Sejm kontraktowy. Został on następnie rozwiązany przed upływem kadencji 26 października 1991.<br /></div><div><br /></div><div>Kandydaci związani z Solidarnością zdobyli w nich <b>160 ze 161</b> możliwych miejsc w izbie niższej i <b>92 na 100</b> miejsc w nowo utworzonym Senacie. <b>Komitet Obywatelski "Solidarność"</b> w drugiej turze uzyskał w <b>ostatnie nieobsadzone miejsce w Sejmie i 7 na 8 mandatów w Senacie.</b> Jedynym senatorem spoza ruchu został <b>Henryk Stokłosa </b>- formalnie bezpartyjny, choć cieszący się poparciem komunistycznych władz.<br /></div><div><br /></div><div>Główną formacją opozycyjną w tych wyborach był<b> Komitet Obywatelski "Solidarność</b>", który spontanicznie rozrastał się na terenie całego kraju po zakończeniu negocjacji z Warszawy i Magdalenki. Naturalnym liderem ruchu został<b> </b><b>Lech Wałęsa</b>, z którym zdjęcia na plakaty wyborcze zrobili sobie prawie wszyscy kandydaci z ramienia Komitetu.<br /></div><div><br /></div><div><div>Miażdżące zwycięstwo opozycji solidarnościowej w wyborach stało się fundamentem dla postulatu<b> "Wasz prezydent, nasz premier"</b>, który zakładał <b>uniemożliwienie stworzenia rządu generałowi Czesławowi Kiszczakowi, </b>uczestnikowi rozmów w Magdalence i Okrągłego Stołu z ramienia władz PRL. Czesław Kiszczak nie zdołał utworzyć rządu.</div><div><br /></div><div>Po fiasku koalicyjnym, 24 sierpnia 1989 r., podczas obrad Sejmu PRL X kadencji, czyli "<b>Sejmu kontraktowego</b>", ówczesny (od 19 lipca 1989 r.) prezydent<b> Wojciech Jaruzelski złożył wniosek o powierzenie stanowiska Prezesa Rady Ministrów Tadeuszowi Mazowieckiemu</b>. Tego samego dnia Sejm powołał Tadeusza Mazowieckiego na stanowisko prezesa Rady Ministrów. Za głosowało 378 posłów, 4 było przeciw, a 41 wstrzymało się.<br /></div><br /></div><div><div><b>Rząd Tadeusza Mazowieckiego został zatwierdzony przez Sejm 12 września, po wygłoszeniu przez niego exposé</b>. Przedstawiciele PZPR objęli w nowym gabinecie dwa resorty siłowe - <b>ministerstwo spraw wewnętrznych</b> i <b>ministerstwo obrony</b>. </div><div><br /></div><div>Choć na w pełni demokratyczne wybory przyszło Polakom poczekać do 1991 roku, Okrągły Stół oraz przeprowadzone w wyniku jego ustaleń pierwsze częściowo wolne wybory z 4 czerwca 1989 r. stały się symbolem<b> upadku systemu socjalistycznego w Polsce i końca Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej</b>, której<b> sztandar ostatecznie wyprowadzono</b> oficjalnie <b>w styczniu 1990 roku.</b></div></div>