- Giewont to jeden z najbardziej rozpoznawalnych szczytów w Tatrach i jeden z symboli polskich gór.
- Ze względu na swój charakterystyczny kształt, przypominający leżącą postać, nazywany jest "Śpiącym Rycerzem".
Giewont - położenie i wysokość
Giewont
wznosi się na wysokość 1895 m n.p.m. i jest częścią Tatr Zachodnich. Znajduje się w pobliżu Zakopanego, co czyni go jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc przez turystów.
Szczyt składa się z trzech głównych części: Małego Giewontu (1728 m n.p.m.), Długiego Giewontu (1867 m n.p.m.) i Wielkiego Giewontu (1894 m n.p.m.).
Giewont - przyroda i krajobraz
Okolice Giewontu charakteryzują się bogactwem flory i fauny. W jego rejonie można spotkać m.in. kozice czy świstaki. Flora obejmuje charakterystyczne dla Tatr rośliny - m.in. szarotkę alpejską.
Z Giewontu rozpościera się zapierający dech w piersiach widok na Tatry, Zakopane oraz Podhale, co sprawia, że szczyt jest celem licznych wędrówek.
Giewont - znaczenie kulturowe i religijne
Giewont od wieków był obecny w kulturze Podhala i Tatr. Jego charakterystyczny kształt stał się inspiracją dla licznych legend, z których najbardziej znana mówi o "Śpiącym Rycerzu", który ma obudzić się, gdy Polska będzie w potrzebie.
Na szczycie Wielkiego Giewontu w 1901 roku ustawiono żelazny krzyż, który jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Tatr. Od tego czasu stał się miejscem pielgrzymek i modlitwy, szczególnie podczas uroczystości religijnych, takich jak Boże Ciało.
Giewont to popularny cel turystów, którzy odwiedzają Zakopane i okolice. Najczęściej wybieraną trasą na szczyt jest czerwony szlak przez Dolinę Strążyską.
Droga jest średnio wymagająca, ale ostatni odcinek, wyposażony w łańcuchy, wymaga ostrożności, szczególnie w warunkach deszczowych lub zimowych.