- Zakażenie wirusem dengi następuje wyłącznie poprzez ukąszenie komara będącego nosicielem wirusa - choroba nie przenosi się z człowieka na człowieka.
- Wirus dengi należy do rodziny Flaviviridae (flawiwirusy) i występuje w rejonach tropikalnych i subtropikalnych, głównie w Azji, Afryce, Ameryce Łacińskiej i na wyspach Oceanii.
- Najcięższą postacią jest denga krwotoczna, prowadząca do wybroczyn, krwawień wewnętrznych, wstrząsu i w niektórych przypadkach do śmierci, szczególnie u dzieci.
- Szczepionka na dengę jest dostępna w niektórych krajach, ale zalecana tylko tym osobom, które wcześniej przeszły zakażenie.
Denga - objawy
Chorobę wywołuje wirus z rodziny Flaviviridae (flawiwirusy). Dengę przenosi kilka gatunków komarów należących do rodzaju Aedes, zwłaszcza Aedes aegypti, czyli komar egipski. Wyróżniane są cztery typy wirusa wywołującego dengę. Przebycie dengi wywołanej jednym typem wirusa nie chroni przed zakażeniem trzema pozostałymi typami. Możliwe jest kilkukrotne zachorowanie. Przy kolejnym zakażeniu innym typem wirusa rośnie ryzyko wystąpienia objawów krwotocznych.
Okres inkubacji choroby trwa przeciętnie 5-7 dni (niekiedy 3-10 dni). Zdarza się, że objawy nie występują, ale zazwyczaj pierwsze symptomy dengi występują zazwyczaj po 4-10 dniach od ukąszenia zakażonego komara. Najczęstszy objaw to wysoka gorączka.
Początkowo mogą przypominać objawy grypy, co utrudnia rozpoznanie choroby. Do najczęściej spotykanych należą:
- wysoka gorączka (nawet powyżej 40°C),
- silne bóle głowy, mięśni, kości i stawów,
- nudności i wymioty,
- pozagałkowy ból oczu,
- krwawienia z dziąseł i nosa,
- wysypka plamisto-grudkowa (tzw. denga klasyczna),
- powiększone węzły chłonne,
- ogólne osłabienie i zmęczenie.
U większości zakażonych choroba przebiega
łagodnie, jednak u części rozwija się tzw.
ciężka denga (denga krwotoczna) objawiająca się krwotokami z błon śluzowych, podbiegnięciami krwawymi, uszkodzeniami naczyń, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz wstrząsem. Taki przebieg może być śmiertelny,
szczególnie u dzieci.
Nie ma możliwości przeniesienia zakażenia z człowieka na człowieka przez bezpośredni kontakt.
Denga - leczenie
Nie istnieje leczenie przyczynowe - stosuje się jedynie terapię objawową. W przypadkach lekkich i umiarkowanych podstawą jest odpowiednie nawadnianie organizmu. W ciężkich postaciach dengi konieczne może być podawanie płynów dożylnych oraz transfuzja krwi. W sytuacjach zagrożenia życia leczenie skupia się na opanowaniu skazy krwotocznej i wstrząsu. W kilku krajach Azji gorączka krwotoczna denga jest przyczyną wielu zachorowań i zgonów, głównie u dzieci.
Denga - zapobieganie
Najskuteczniejszą metodą ochrony przed dengą jest unikanie ukąszeń komarów. W tym celu stosuje się repelenty, moskitiery, siatki w oknach oraz odpowiednią odzież (długie rękawy i nogawki).
Europejska Agencja Leków (EMA) dopuściła do obrotu szczepionkę przeciwko gorączce denga, jednak decyzja o jej podaniu zależy od wieku pacjenta i wcześniejszego kontaktu z chorobą i przechorowania jej.
Denga - występowanie
Denga najczęściej pojawia się w Azji Południowo-Wschodniej, Afryce Subsaharyjskiej, Ameryce Środkowej i Południowej oraz na wyspach Oceanii. W kilku krajach Azji denga jest przyczyną wielu zachorowań i zgonów, głównie u dzieci.Ryzyko zakażenia dengą maleje na terenach powyżej 1000 m n.p.m.
W ostatnich dekadach zasięg choroby znacząco się rozszerzył z powodu urbanizacji, globalizacji i zmian klimatycznych. Według danych WHO około 40 proc. populacji świata jest narażone na zakażenie dengą. Najbardziej zagrożone kraje to m.in. Brazylia, Indie, Tajlandia i Filipiny.
Denga - zakażenie nastolatków z Krakowa
Tropikalną chorobę dengę zdiagnozowano u dwójki nastoletnich pacjentów, którzy trafili z gorączką do Krakowskiego Szpitala Specjalistycznego im. św. Jana Pawła II. Nastolatkowie wrócili z podróży do krajów tropikalnych.
Krakowski szpital podał w komunikacie 17 lutego 2026 r., że choroba u pacjentów z gorączką została rozpoznana dzięki czujności klinicznej oraz szybkiej diagnostyce specjalistów pracujących w Oddziale Chorób Infekcyjnych Dzieci i Hepatologii Dziecięcej. Kierownik oddziału dr n. med. Anna Rzucidło-Hymczak poinformowała, że chorobę wykryto u dwojga dzieci niezależnie. Była to pierwsza infekcja tą chorobą u pacjentów, jej przebieg był w miarę łagodny, przypominający grypę. Mimo to pacjenci wymagali hospitalizacji.