Kwestia własności siedziby kieleckiego teatru nie jest uregulowana. Teatr objął w posiadanie zabudowaną nieruchomość gruntową w 1949 r. i władał nią do końca 1998 roku jako państwowa jednostka organizacyjna, a następnie jako wojewódzka samorządowa osoba prawna. Skarb Państwa nabył 63,58 proc. udziału w całości tego majątku - reszta należy do osób trzecich. Radni sejmiku zgodzili się, by województwo przekazało teatrowi swój udział w drodze darowizny. Teatr zabiega o przejęcie całości obiektu na działalność statutową. W Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego trwa w tej sprawie postępowanie administracyjne - powiedział w środę wicemarszałek świętokrzyski, Marek Kwitek. Ponad 120 m kw. powierzchni głównego budynku teatru zajmują sklepy, których użytkownicy deklarują posiadanie nieodnotowanej w księdze wieczystej większości z 36,32 proc. udziału osób fizycznych. Dyrekcja teatru chce, aby współwłaścicielom tym wypłacić odszkodowanie lub znaleźć zastępczy lokal na działalność handlową. Współwłasność budynku przy ulicy Sienkiewicza w Kielcach blokuje teatrowi możliwość ubiegania się o środki unijne na modernizację obiektu. Ponieważ samorząd wojewódzki zainwestował już w unowocześnienie placówki 2 mln zł, ustaleniem wysokości spłaty lub odszkodowania dla współwłaścicieli zajmie się prawdopodobnie sąd ? przewiduje Marek Kwitek. Zabytkowa kamienica, w której mieści się kielecki teatr, to jedna z najstarszych budowli teatralnych w Polsce. Powstała w 1877 roku z polecenia Ludwika Stumpfa, według projektu Franciszka Ksawerego Kowalskiego, który oprócz teatru zaplanował w niej także miejsce na hotel i restaurację. Budynek zachował swój pierwotny, secesyjny wygląd.