Reklama

Reklama

Zmarł Jean-Claude Carriere. Scenarzysta i pisarz miał 89 lat

Nie żyje Jean-Claude Carriere. Pisarz, reżyser i scenarzysta, który pracował m.in. z Luisem Bunuelem, Jacquesem Derayem, Milosem Formanem i Andrzejem Wajdą, zmarł w poniedziałek wieczorem w wieku 89 lat.

Pisarz, który nie cierpiał na żadną konkretną chorobę, zmarł "we śnie" w swoim paryskim domu - poinformowała agencję AFP jego córka, Kiara Carriere.

Niemal całe życie mieszkał w Paryżu

Reklama

Jean-Claude Carriere urodził się na południu Francji w rodzinie średniozamożnych rolników uprawiających winorośl. W młodości uczęszczał do szkoły katolickiej, był ministrantem. Po wojnie wraz z rodzicami przeniósł się z prowincji na przedmieścia Paryża, w którym mieszkał przez niemal całe swoje życie. Po ukończeniu studiów historycznych w wieku 27 lat został zmobilizowany i brał udział w wojnie algierskiej. Swoją pierwszą powieść napisał w 1957 roku. W latach 50. asystował przy krótkometrażówkach Jacques'a Tatiego.

Współpraca z Luisem Bunuelem

Swoją współpracę z Luisem Bunuelem, trwającą kilkanaście lat, rozpoczął od "Dziennika panny służącej" (1964) - adaptacji powieści Octave'a Mirbeau.

Później Carriere współtworzył również scenariusze do takich jego filmów jak: "Piękność dnia" (1967), "Droga mleczna" (1969), "Dyskretny urok burżuazji" (1972), "Widmo wolności" (1974) oraz "Mroczny przedmiot pożądania" (1977).

Carriere współpracował ponadto z takimi reżyserami, jak Pierre Étaix, Louis Malle, Jean-Luc Godard, Volker Schlöndorff, Miloš Forman, Philip Kaufman, Jacques Deray, Michael Haneke, Nagisa Oshima, Philippe Garrel czy Julian Schnabel. Napisał również scenariusze do dwóch filmów Andrzeja Wajdy: Danton (1983) i Biesy (1988).

Poza scenariopisarstwem pojawiał się też okazjonalnie w filmach jako aktor. Mimo tego, że był ateistą - podobnie jak Bunuel - zagrał u niego księdza w "Dzienniku panny służącej" oraz heretyckiego biskupa z IV wieku w "Drodze mlecznej".

Trzykrotnie nominowany do Oscara

Był trzykrotnie nominowany do Oscara za najlepszy scenariusz: za "Dyskretny urok burżuazji" (1972), "Mroczny przedmiot pożądania" (1977) i "Nieznośną lekkość bytu" (1988). Ostatecznie otrzymał Oscara za całokształt twórczości w 2014 roku jako jeden z nielicznych scenarzystów uhonorowanych tą nagrodą.

Zasiadał w jury konkursu głównego na 34. MFF w Cannes (1981).

Jest autorem książki-rozmowy z Dalajlamą pt. "Siła buddyzmu". Napisał także adaptację indyjskiej "Mahabharaty" dla Petera Brooka, "Rozmowy o wielości świata", w których rozprawiał z fizykami molekularnymi i kosmologami, oraz "Słownik głupstw".

W Polsce ukazały się jego książki: "Alfabet zakochanego w Indiach", "Alfabet zakochanego w Meksyku", "Krąg łgarzy. Powiastki filozoficzne z całego świata", "Szorstkie wino" oraz zapis jego rozmowy z Umbertem Eco (moderowanej przez J-F. de Tonnaca) w książce pt. "Nie myśl, że książki znikną".

Wasze komentarze
No hate

Dodawanie komentarzy pod tym artykułem zostało wyłączone

Grupa Interia.pl przeciwstawia się niestosownym, nasyconym nienawiścią komentarzom, niezależnie od wyrażanych poglądów. Jeśli widzisz komentarz w innych serwisach, który jest hejtem – wyślij nam zgłoszenie.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Dziś w Interii

Raporty specjalne