Spis treści:
- 18 lipca. Jakie wspomnienie przypada tego dnia?
- Kim był św. Szymon z Lipnicy?
- Św. Szymon z Lipnicy był cenionym kaznodzieją
- Pielgrzymka do Ziemi Świętej
- Śmierć podczas epidemii w Krakowie
- Kult św. Szymona z Lipnicy
- Święty przedstawiany jako kaznodzieja i opiekun chorych
- Modlitwa za wstawiennictwem św. Szymona z Lipnicy
18 lipca. Jakie wspomnienie przypada tego dnia?
W kalendarzu liturgicznym 18 lipca wypada wspomnienie dowolne św. Szymona z Lipnicy, prezbitera. Ponieważ nie jest to wspomnienie obowiązkowe, celebrans może odprawić liturgię dnia powszedniego albo wybrać formularz związany ze świętym.
W soboty okresu zwykłego, jeśli nie przypada obchód wyższej rangi, można również sprawować mszę świętą ku czci Najświętszej Maryi Panny. Ostateczny wybór formularza zależy między innymi od kalendarza danej diecezji, parafii lub wspólnoty zakonnej.
Święty Szymon jest szczególnie związany z Małopolską, Krakowem i bernardynami. W miejscach objętych lokalnym kalendarzem liturgicznym jego obchód zwykle będzie mieć inną (wyższą) rangę niż w kalendarzu ogólnopolskim.
Kim był św. Szymon z Lipnicy?
Szymon urodził się około 1437-1440 roku w Lipnicy, utożsamianej dzisiaj z Lipnicą Murowaną. Jego rodzicami byli Grzegorz i Anna. Ojciec przyszłego świętego zajmował się piekarstwem.
Młody Szymon otrzymał możliwość podjęcia nauki w Akademii Krakowskiej. W 1454 roku zapisał się na wydział nauk wyzwolonych, który przygotowywał studentów do dalszego kształcenia. Trzy lata później ukończył studia z tytułem bakałarza.
W 1457 roku wstąpił do zakonu bernardynów w Krakowie. Wspólnota należała do rozwijającego się w Polsce nurtu franciszkańskiej obserwancji, związanego z działalnością św. Jana Kapistrana. Jego kazania wywarły duży wpływ na wielu młodych ludzi, którzy zdecydowali się poświęcić życie zakonne modlitwie, głoszeniu Ewangelii i służbie potrzebującym.
Po odbyciu nowicjatu Szymon złożył śluby zakonne, kontynuował studia teologiczne, a następnie otrzymał święcenia kapłańskie.
Zobacz również:
Św. Szymon z Lipnicy był cenionym kaznodzieją
Szymon szybko zdobył zaufanie swoich współbraci. Już kilka lat po święceniach powierzono mu funkcję gwardiana klasztoru w Tarnowie. Później został kaznodzieją w Krakowie.
Głoszenie kazań należało do jego najważniejszych zadań. Szymon przemawiał nie tylko w kościołach bernardyńskich, ale również w katedrze krakowskiej. Było to duże wyróżnienie, ponieważ urząd kaznodziei katedralnego powierzano osobom odznaczającym się odpowiednią wiedzą, zdolnościami i autorytetem.
Kazania w katedrze kierowano między innymi do wykształconych mieszkańców Krakowa i wygłaszano je po łacinie. Świadczy to o wysokim poziomie przygotowania teologicznego i językowego bernardyna.
Święty Szymon był ceniony nie tylko jako mówca. W zakonie powierzano mu również odpowiedzialne funkcje oraz reprezentowanie polskiej prowincji podczas zgromadzeń zakonnych.
Pielgrzymka do Ziemi Świętej
Ważnym wydarzeniem w życiu św. Szymona była pielgrzymka do Ziemi Świętej, którą odbył pod koniec lat 70. XV wieku. Podróże tego rodzaju były wówczas trudne, kosztowne i niebezpieczne.
Pielgrzymka umożliwiała odwiedzenie miejsc związanych z życiem, działalnością, męką i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. Dla zakonnika i kaznodziei musiało to być doświadczenie mające duży wpływ na jego późniejszą duchowość oraz sposób głoszenia Ewangelii.
Szymon odznaczał się szczególnym nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej. Prowadził surowe życie, przywiązując dużą wagę do modlitwy, pokuty oraz służby bliźnim.
Śmierć podczas epidemii w Krakowie
Najbardziej znanym wydarzeniem z życia św. Szymona z Lipnicy była jego posługa podczas epidemii w Krakowie. W 1482 roku miasto zostało dotknięte zarazą. Choroba niosła śmierć, lęk i osamotnienie, a bezpośredni kontakt z zakażonymi oznaczał ogromne zagrożenie.
Szymon nie wycofał się z pomocy potrzebującym. Opiekował się chorymi, niósł im wsparcie duchowe i służył mieszkańcom miasta mimo ryzyka zakażenia. Sam zachorował i zmarł 18 lipca 1482 roku.
Jego postawa została zapamiętana jako przykład miłości bliźniego, która nie zatrzymuje się przed cierpieniem i niebezpieczeństwem. Z tym wymiarem jego życia wiąże się przesłanie liturgii wspomnienia: gotowość do służby oraz troska o człowieka zagrożonego chorobą i śmiercią.
Ciało Szymona pochowano w kościele bernardynów w Krakowie. Jego relikwie są tam czczone do dziś.
Zobacz również:
Kult św. Szymona z Lipnicy
Po śmierci Szymona szybko rozwinęła się opinia o jego świętości. Do jego grobu przybywali wierni proszący o pomoc i wstawiennictwo. Dawne przekazy wspominają o licznych łaskach i uzdrowieniach przypisywanych modlitwie.
W 1488 roku relikwie Szymona zostały przeniesione do osobnej kaplicy. W ówczesnych warunkach zezwolenie na publiczny kult i umieszczenie szczątków w wyróżnionym miejscu stanowiło ważny etap uznania czci oddawanej zakonnikowi.
Formalne zatwierdzenie kultu nastąpiło znacznie później. W 1685 roku papież Innocenty XI wydał dekret beatyfikacyjny. Świętym Kościoła katolickiego Szymon z Lipnicy został ogłoszony 3 czerwca 2007 roku przez papieża Benedykta XVI.
Święty przedstawiany jako kaznodzieja i opiekun chorych
W ikonografii św. Szymon z Lipnicy najczęściej przedstawiany jest w habicie bernardyńskim podczas głoszenia kazania. Wizerunek ten nawiązuje do jego wieloletniej działalności kaznodziejskiej oraz posługi w katedrze krakowskiej.
Można spotkać także przedstawienia odnoszące się do jego pomocy osobom dotkniętym zarazą. Przypominają one, że świętość Szymona wyrażała się nie tylko w słowach wypowiadanych z ambony, ale również w bezpośredniej służbie cierpiącym.
Jego życie pokazuje dwa uzupełniające się wymiary kapłaństwa: głoszenie Ewangelii oraz obecność przy człowieku potrzebującym pomocy.
Modlitwa za wstawiennictwem św. Szymona z Lipnicy
Święty Szymon jest przywoływany jako patron osób chorych, dotkniętych epidemiami oraz ludzi, którzy niosą im pomoc. Można prosić go także o gorliwość w wierze, odwagę w świadczeniu dobra i wrażliwość na potrzeby innych.
Krótka modlitwa może brzmieć:
