Za jego przykładem papież ubiera się na biało. Jest wspominany 30 kwietnia

Papież św. Pius V zmarł w 1572 roku z powodu choroby nerek. Swoim życiem, gorliwością i reformami zrewolucjonizował Kościół katolicki, za co papież Klemens XI ogłosił go świętym 22 maja 1712 roku. Jego relikwie znajdują się w bazylice Matki Bożej Większej w Rzymie.

Kościół wspomina św. Piusa V 30 kwietnia - w dniu reformy kalendarza liturgicznego w 1969 roku, co ma nawiązywać do jego licznych zasług reformatorskich dla Kościoła.

Uczestnictwo w mszy świętej w tym dniu nie jest nakazane dla wiernych, jeśli nie wypada w niedzielę. Św. Pius V jest patronem Malty oraz Kongregacji Nauki Wiary.

Św. Pius V urodził się jako Antoni Ghislierii 17 stycznia 1504 roku w Bosco Marengo w Piemoncie. Pochodził z ubogiej rodziny i w dzieciństwie zajmował się wypasem owiec. W wieku 14 lat dzięki pomocy sąsiada zaczął uczyć się u dominikanów, a już rok później wstąpił do zakonu, przybierając imię Michał. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1528 roku i przez 16 lat był wykładowcą i przeorem.

Swoją gorliwością i postawą zwrócił uwagę wyżej postawionych w Kościele katolickim, przez co mianowano go Inkwizytorem, najpierw okolicznych diecezji, a następnie na cały okręg rzymski. W 1556 roku papież mianował go biskupem, rok później kardynałem i Naczelnym Inkwizytorem na cały Kościół powszechny.

W swojej działalności inkwizytorskiej cechował się łagodnością, przez co w pewnym momencie został upomniany przez papieża Pawła IV i odsunięty od urzędu.

Pontyfikat św. Piusa V przypada na lata 1566-1572. Przez cały okres swoich rządów na tronie watykańskim pozostał człowiekiem skromnym i żyjącym w surowych warunkach, przez co nazywany jest papieżem-ascetą. Spał na twardym materacu i chodził w swojej białej szacie dominikańskiej, która do dziś jest tradycyjnym strojem papieży. W procesjach uczestniczył we włosienicy, boso i bez nakrycia głowy.

Św. Pius V był ważnym reformatorem Kościoła katolickiego. Przez cały swój pontyfikat starał się wprowadzać postanowienia soboru trydenckiego, mające na celu zreformowanie liturgii, czy podniesienie poziomu moralnego kleru.

W 1571 roku po zwycięskiej bitwie floty chrześcijańskiej nad Turkami pod Lepanto ustanowił 7 października świętem Matki Boskiej Zwycięskiej, ponieważ przypisywał je wstawiennictwu Maryi, do której się gorliwie modlił. Zreformował również modlitwę różańcową, co przyczyniło się do rozwoju kultu różańcowego.

Papież Pius V zreformował brewiarz i mszał rzymski, co przyczyniło się do ujednolicenia liturgii łacińskiej. Ogłosił także Katechizm Rzymski, który stał się podstawą nauczania wiary dla proboszczów.

Jego reformy objęły również struktury kościelne. Zakazał biskupom i proboszczom opuszczania swoich diecezji i parafii na dłuższy czas oraz nalegał, aby w każdej diecezji znajdowało się seminarium.

Dla podniesienia wykształcenia kleru nakazał klerykom kształcić się w Kolegium Rzymskim w Watykanie, które oddał pod opiekę jezuitów. Chcąc przywrócić moralność wśród duchownych, próbował wygnać z Watykanu prostytutki, lecz w ostateczności ograniczył ich działalność do rejonu Zatybrza.

Św. Pius V dokonał także reformy inkwizycji, nakazując inkwizytorom umiar i roztropność. Jednocześnie sprzeciwiał się inkwizycji hiszpańskiej, którą uważał za narzędzie polityczne Filipa II.

Podczas swojego pontyfikatu papież Pius V walczył z nepotyzmem w Kościele. Na najwyższe stanowiska kościelne wybierał jedynie godnych i prawych ludzi, nie kierując się względami rodzinnymi czy politycznymi. Wykazywał także troskę o potrzebujących, szczególną opieką otaczając ubogich.