VI Niedziela Wielkanocna. Po 10 maja następują trzy szczególne dla wiernych dni
10 maja Kościół obchodzi VI Niedzielę Wielkanocy. Po niedzielnej mszy następują trzy szczególne dla wiernych dni, nazywane dniami krzyżowymi.

Spis treści:
- 10 maja. Ważna niedziela w kalendarzu Kościoła
- Dni krzyżowe - kluczowy czas po 10 maja
W VI Niedzielę Wielkanocy Kościół katolicki przygotowuje się na Wniebowstąpienie Pańskie i Zesłanie Ducha Świętego, które kończy okres Wielkanocny. Centralnym punktem celebracji jest proklamacja słowa Bożego pozwalająca zgłębić mowę pożegnalną Jezusa wygłoszoną do Apostołów przed swoją męką.
10 maja. Ważna niedziela w kalendarzu Kościoła
W tym dniu czytane są fragmenty z Ewangelii wg św. Jana. W zależności od roku w cyklu trzyletnim poszczególne fragmenty skupiają się na innych aspektach wiary. W roku A przypadającym na rok 2026 będzie odczytywany rozdział 14, 15-21, w którym Chrystus składa obietnicę Parakleta - Ducha Świętego jako pocieszyciela ludzkości, w roku C odczytywane są kolejne wersy 23-29, które skupiają się na Duchu Świętym, jako przewodniku.
W roku B w VI Niedzielę Wielkanocy odczytywane są wersy 9-17 rozdziału 15 Ewangelii wg św. Jana skupiające się na przykazaniu miłości.
Dni krzyżowe - kluczowy czas po 10 maja
Zaraz po VI Niedzieli Wielkanocnej następują tzw. dni krzyżowe, inaczej dni błagalne lub dni modlitwy o urodzaje. W tym dniu wierni proszą Boga o urodzaj. W parafiach wiejskich organizowane są procesje, tradycyjnie wiodące po krzyżach i kapliczkach zlokalizowanych w polach i wzdłuż dróg.
To właśnie od nich dni błagalne w Polsce mają swoją nazwę dni krzyżowych. Podczas nich kapłani święcili pola. Dziś uroczystości często organizowane są w kościołach.
Każdy z trzech dni poświęcony jest innym modlitwom. W poniedziałek wierni uczestniczą w mszy o błogosławieństwo zasiewów, w drugim o uświęcenie ludzkiej pracy, a w trzecim za głodujących.
Historia tych dni sięga V wieku. Zostały zapoczątkowane przez św. Mamerta, biskupa Vienne w Galii. W tym czasie jego parafia często nawiedzana była katastrofami naturalnymi: pożarami, trzęsieniami ziemi i klęskami nieurodzaju. W 470 roku biskup nakazał trzydniową procesję pokutną, podczas której wierni modlili się o urodzaje i ochronę przed klęskami.
W 570 roku synod w Orleanie rozszerzył ten zwyczaj na całą Francję, a w 816 roku Leon III wpisał go do liturgii rzymskiej. Konferencja Episkopatu Polski 30 września 1969 r. ustanowiła stałą datę dla dni błagalnych. Od tamtej chwili następują one zawsze po VI Niedzieli Wielkanocnej.













