Uznawany za największego pedagoga Kościoła. Wierni wspominają go 31 stycznia

Święty Jan Bosko swoje życie poświęcił młodzieży. Uznawany jest za największego pedagoga Kościoła, który zmienił podejście do nauczania młodzieży. Jest założycielem towarzystw salezjańskich.

W wieku 9 lat Bóg miał objawić mu się i ukazać jego przyszłą misję. Ponoć św. Jan Bosko potrafił czytać w sumieniach ludzi i przepowiadać ich przyszłość. Kościół katolicki donosi o przypadkach uzdrowienia ślepych, głuchych, chromych, sparaliżowanych i nieuleczalnie chorych.

Święty zmarł 31 stycznia 1888 roku. Jego relikwie znajdują się w bazylice Matki Bożej Wspomożycielki w Turynie.

Świętym Jan Bosko został ogłoszony 1 kwietnia 1934 roku przez papieża Piusa XI. Do dziś jest patronem młodzieży, której poświęcił swoje życie, młodych robotników, wydawców, redaktorów i rzemieślników. Na obrazach przedstawiany jest jako kapłan w sutannie zakonnej w otoczeniu młodzieży.

31 stycznia przypada w Kościele katolickim jego wspomnienie. Msza święta z tej okazji nie jest nakazana, więc wierni nie mają obowiązku uczestnictwa w niej.

Św. Jan Bosko urodził się 16 sierpnia 1815 roku w Becchi niedaleko Turynu w ubogiej rodzinie. W wieku dwóch lat zmarł mu ojciec i wraz z braćmi wychowywany był przez matkę Małgorzatę. Kobieta, choć niepiśmienna, starała się wychować synów jak najlepiej, w wierze chrześcijańskiej.

Jako chłopiec odznaczał się doskonałą pamięcią i wysokim intelektem. Szybko zapamiętywał kazania z mszy świętej, które powtarzał swoim sąsiadom, jednocześnie zabawiając ich cyrkowymi sztuczkami. W ten sposób chciał zgromadzić większą liczbę osób i spełniać powierzone mu przez Boga zadanie.

Z powodu braku środków finansowych Jan Bosko rozpoczął naukę dość późno, dopiero w wieku 14 lat. Uczył się od starszego proboszcza. Po śmierci, ksiądz pozostawił mu oszczędności, które miał przeznaczyć na dalszą naukę. Jan Bosko jednak oddał je prawowitym spadkobiercom. Kontynuował naukę, ale musiał dzielić ją z pracą zarobkową.

Po ukończeniu szkół wstąpił do seminarium i przyjął święcenia w 1841 roku. Kiedy przypadkowo jako ksiądz wstawił się za młodym chłopakiem przepędzonym przez zakrystiana, postanowił poświęcić swoje życie młodzieży. Od tego czasu gromadził wokół siebie biedną i niewykształconą młodzież, uczył ją czytania, pisania i modlitwy. Z czasem stworzył dla nich specjalne szkoły i domy, w których odnajdywali opiekę.

W 1859 roku założył Pobożne Towarzystwo św. Franciszka Salezego dla młodzieży męskiej oraz zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki Wiernych dla dziewcząt w 1872 r. W ten sposób mógł jeszcze mocniej rozszerzyć swoją misję i objąć opieką większą grupę młodzieży. W 1861 założył własną drukarnię, w której wydawał pisane przez siebie żywotny świątobliwych młodzieńców. Chciał, aby postacie te były przykładem dla młodzieży.

Jako pedagog zasłynął przede wszystkim z wprowadzenia systemu zmieniającego sposób patrzenia na młodzież i jej nauczania. Stworzona przez niego metoda wychowawcza nie zakładała przymusu. Wychowawca stawał się dobrym opiekunem, który miał udzielać rad, być przewodnikiem i upominać z miłością. Wszystko prowadzić miało do odkrycia zalążków dobra i rozumu, które Jan Bosko dostrzegał w młodzieży pomimo jej często nagannego zachowania.

Święty Jan Bosko zmienił również postrzeganie ascezy w życiu chrześcijańskim i nieco ją uwspółcześnił. Zamiast umartwiać swoje ciało, propagował sumienne wypełnianie obowiązków i doskonalenie się przez uświęconą pracę. Jego inspiracją było życie codzienne Maryi i Józefa, które w pełni poświęcili Jezusowi, choć nie wypełniały je nadmierne akty pokuty czy wielogodzinne modlitwy.