Św. Ignacy Loyola - żołnierz, teolog, mistyk i reformator. Założyciel Towarzystwa Jezusowego oraz autor "Ćwiczeń duchowych", które ukształtowały duchowość setek tysięcy ludzi na przestrzeni wieków.
31 lipca Kościół katolicki obchodzi liturgiczne wspomnienie tego niezwykłego świętego. Jakie znaczenie ma to święto dzisiaj? Czy uczestnictwo w mszy jest obowiązkowe? I w jaki sposób można głębiej przeżyć ten dzień?
Ignacy Loyola - od rycerza do świętego Kościoła
Święty Ignacy Loyola, a właściwie Íñigo López de Loyola, urodził się w 1491 roku w północnej Hiszpanii w zamożnej rodzinie baskijskiej szlachty. Jego młodość przebiegała pod znakiem dworskiego życia i kariery wojskowej.
Punkt zwrotny, który ma szczególne znaczenie w jego duchowej i reformacyjnej historii, nastąpił w 1521 roku. Podczas oblężenia Pampeluny Ignacy został poważnie ranny. Długie miesiące rekonwalescencji, w trakcie których czytał jedynie żywoty świętych i dzieła religijne, rozpoczęły w nim proces duchowej przemiany.
Zobacz również:
Ignacy porzucił dawne, szlacheckie ambicje i rozpoczął drogę wewnętrznego nawrócenia, która doprowadziła go do napisania "Ćwiczeń duchowych" - jednego z najważniejszych dzieł duchowości chrześcijańskiej.
W 1534 roku, wspólnie z grupą przyjaciół (m.in. św. Franciszkiem Ksawerym i bł. Piotrem Fabrem), złożył śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa papieżowi. W 1540 roku papież Paweł III zatwierdził nowy zakon - Towarzystwo Jezusowe - który miał odegrać kluczową rolę w reformie Kościoła i rozwoju edukacji, misji oraz duchowości.
Ignacy zmarł 31 lipca 1556 roku w Rzymie. W 1622 roku został ogłoszony świętym przez papieża Grzegorza XV. Jest patronem żołnierzy, rekolekcji, duchowego rozeznania oraz jezuitów.
Rachunek sumienia w duchu św. Ignacego oraz modlitwa oddania
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów duchowości ignacjańskiej jest rachunek sumienia, który nie ogranicza się do moralnego rozliczenia, ale jest formą modlitwy o uważność i wdzięczność.
To ćwiczenie, które można podjąć indywidualnie wieczorem lub w ramach wspólnotowej modlitwy. W klasycznej wersji obejmuje pięć kroków:
- Dziękczynienie za dany dzień.
- Prośba o światło Ducha Świętego.
- Przegląd dnia - z refleksją nad emocjami, decyzjami i spotkaniami.
- Wyrażenie skruchy za momenty słabości.
- Prośba o łaskę na kolejny dzień.
Szczególnie popularna jest również modlitwa oddania św. Ignacego, będąca kwintesencją jego duchowości: "Zabierz, Panie, i przyjmij całą wolność moją, pamięć moją i rozum, i wolę moją całą, cokolwiek mam i posiadam. Ty mi to wszystko dałeś - Tobie to, Panie, oddaję. Twoje jest wszystko. Rozporządzaj tym w pełni wedle swojej woli. Daj mi jedynie miłość Twoją i łaskę, albowiem to mi wystarcza. Amen".
Wspomnienie liturgiczne 31 lipca - czy uczestnictwo w mszy jest obowiązkowe?
W kalendarzu liturgicznym Kościoła katolickiego wspomnienie św. Ignacego Loyoli obchodzone jest 31 lipca. Dla Towarzystwa Jezusowego oraz wspólnot i instytucji powiązanych z duchowością ignacjańską ma ono rangę święta, a czasem nawet uroczystości lokalnej.
Nie jest to jednak święto nakazane. Uczestnictwo w liturgii tego dnia nie jest więc obowiązkowe, ale wielu katolików decyduje się na obecność na mszy jako sposób duchowego uczczenia świętego i skorzystania z jego wstawiennictwa.
Zobacz również:
Liturgia 31 lipca przywołuje fragmenty Pisma Świętego, otwiera się w nowym oknie skoncentrowane wokół Bożego prowadzenia, posłuszeństwa Duchowi Świętemu oraz gotowości do całkowitego oddania się Bogu - wartości fundamentalnych w życiu i nauczaniu św. Ignacego. Choć więc 31 lipca nie wiąże się z obowiązkiem uczestnictwa w mszy świętej, jest to dobra okazja, by zatrzymać się i spojrzeć głębiej na swoje życie duchowe.
Szczególnie osoby rozeznające powołanie, przeżywające ważne decyzje lub poszukujące większej duchowej przejrzystości mogą w tym dniu skorzystać z bogactwa ignacjańskiej tradycji.
Dzisiejsze dziedzictwo św. Ignacego Loyoli
Święty Ignacy Loyola pozostaje jednym z najważniejszych reformatorów duchowości katolickiej. Jego przesłanie o poszukiwaniu Boga we wszystkim, o świadomym podejmowaniu decyzji w świetle Ewangelii i o służbie "większej chwale Bożej" - zachowuje pełną aktualność również dzisiaj.
Towarzystwo Jezusowe, które założył, prowadzi obecnie szkoły, uniwersytety, ośrodki duszpasterstwa akademickiego, domy rekolekcyjne i misje w niemal wszystkich zakątkach świata. Jezuici angażują się w dialog międzyreligijny, formację duchową i działania społeczne nieprzerwanie realizując idee swojego założyciela.
Duchowość ignacjańska znajduje również uznanie wśród świeckich - coraz więcej osób świeckich korzysta z rekolekcji w życiu codziennym, ćwiczeń duchowych i ignacjańskich form rozeznawania powołania i decyzji życiowych.
