Ruchome święto w kalendarzu Kościoła. W tym roku wypada 23 listopada
Tuż przed rozpoczęciem adwentu, Kościół zwraca uwagę wiernych na to, kto jest Królem Wszechświata. Obchodzona zazwyczaj pod koniec listopada uroczystość to ukoronowanie kończącego się roku liturgicznego. W tym roku przypada ona na 23 listopada.
Historia Uroczystości Chrystusa Króla związana jest z encykliką Quas Primas wprowadzoną przez papieża Piusa XI na zakończenie roku jubileuszowego 11 grudnia 1925 roku. Była to odpowiedź na kryzysy XX wieku - polityczne, społeczne i duchowe.
Ojciec Święty dostrzegł postępującą sekularyzację i rozwój ruchów totalitarnych, co jego zdaniem wiązało się z odrzuceniem Boga. W swoim dokumencie pisał, że prawdziwy pokój i sprawiedliwość mogą zaistnieć tylko wtedy, gdy w sercach ludzi, rodzinach i narodach króluje Chrystus - "O jakiejże szczęśliwości zażywalibyśmy, gdyby tak jednostki, jak rodziny i państwa pozwoliły, by Chrystus nimi kierował" - pisał.
Data święta przeniesiona na mocy reformy liturgicznej
Początkowo święto było obchodzone w ostatnią niedzielę października, ale po reformie liturgicznej w 1969 roku przeniesiono je na ostatnią niedzielę przed adwentem, a nazwę z "Chrystusa Króla" zmieniono na "Chrystusa Króla Wszechświata".
Nie bez powodu miejsce święta w kalendarzu liturgicznym przypada na samym jego końcu - zakończenie roku symbolizuje wypełnienie się obietnic o nadchodzącym wiecznym Królestwie Bożym, o które chrześcijanie codziennie proszą w modlitwie "Ojcze nasz" ("Przyjdź Królestwo Twoje").
Jakie jest znaczenie święta Chrystusa Króla Wszechświata?
Celem uroczystości jest przypomnienie o tym, że Chrystus jest Królem całego stworzenia. W ikonografii Chrystus Pantokrator, czyli Wszechwładca, zasiada na tronie mając za podnóżek kulę ziemską. W liturgii tego dnia również pojawia się symbolika królewska, taka jak korona czy berło, co podkreśla, że Chrystus zaprowadza wśród ludzi pokój i sprawiedliwość.
Ewangeliści, podając rodowód Jezusa wykazują, że w prostej linii pochodzi on od króla Izraela, Dawida, dlatego też z krwi i dziedziczenia ma pełne prawo do tytułu Króla. Jak jednak przypomina sam Jezus, "Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd".
Nie chodzi więc o królowanie na ludzki sposób, ale o "uznanie z wiarą panowania Jezusa oraz poddanie i zawierzenie Mu życia osobistego, rodzinnego i narodowego we wszelkich jego wymiarach i kształtowanie go według Bożego prawa", jak pisali biskupi w liście pasterskim poprzedzającym Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana.
Znaczenie święta w Polsce
To ważne wydarzenie na zakończenie obchodów Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia i Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski, 19 listopada 2016 roku zgromadziło tysiące wiernych na Jasnej Górze i w Krakowie-Łagiewnikach. Następnego dnia akt ten powtórzono we wszystkich katolickich świątyniach w Polsce, co miało wyrazić pragnienie, by Chrystus rzeczywiście królował w życiu każdego Polaka.
Już od lat Święto Chrystusa Króla miało w Polsce szczególne znaczenie. Kiedy w 1932 roku uroczyście odsłonięto w Poznaniu pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa wyrażający wdzięczność za odzyskaną niepodległość, w uroczystościach wzięli udział licznie zgromadzeni mieszkańcy miasta pod przewodnictwem kard. Augusta Hlonda.
W 1939 roku Niemcy wysadzili pomnik w powietrze zaraz po wkroczeniu do miasta, a obecnie trwają starania o odbudowę monumentu.
23 listopada. Czy trzeba iść do kościoła?
Choć Uroczystość Chrystusa Króla nie jest wpisana do tzw. świąt nakazanych, to wypada ona zawsze w niedzielę, a każda niedziela jest świętem nakazanym. Wierni powinni więc pójść wtedy do kościoła, jeśli nie chcą mieć grzechu ciężkiego.
W 2025 roku uroczystość wypada w niedzielę 23 listopada.
Chrystus Król to symbol nadziei, porządku i pokoju. Kiedy wierni śpiewają "Chrystus wodzem, Chrystus Królem, Chrystus władcą nam" wyrażają wiarę w to, że "Panowanie jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie" (Dn 7,14).
