Kościół wspomina "trzynastego apostoła". Był nazywany "Synem Pocieszenia"
Święty Barnaba, którego wspomnienie wypada 11 czerwca, jest symbolem pocieszenia i wsparcia dla osób strapionych. Znany z empatii i hojności, odegrał szczególną rolę w przyjęciu św. Pawła do grona chrześcijan oraz w ewangelizacji Cypru.
Spis treści:
- 11 czerwca - wspomnienie św. Barnaby
- Św. Barnaba - apostoł i pocieszyciel
- Liturgia i znaczenie wspomnienia św. Barnaby dla wiernych
Święty Barnaba pierwotnie nosił imię Józef. Imię Barnaba nadali mu apostołowie, co oznacza "Syn Pocieszenia". Wynikało to z jego osobistych przymiotów: łagodnego usposobienia i umiejętności pocieszania innych. Jego postać jest symbolem "teologii pocieszenia", która przedkłada empatię i obecność przy drugim człowieku nad samą doktrynę.
11 czerwca - wspomnienie św. Barnaby
Święty Barnaba jest patronem Cypru, Mediolanu oraz Florencji. W Kościele katolickim uważa się go również za orędownika w sprawach osób smutnych i strapionych, podczas kłótni, sporów, a także burz gradowych.
Zobacz również:
Jego wspomnienie przypada na 11 czerwca. W 2026 roku wypada ono w czwartek. Dzień ten nie jest świętem nakazanym, co oznacza, że uczestnictwo w mszy św. jest dobrowolne.
W parafiach noszących imię świętego organizowane są odpusty. Przykładem może być parafia św. Barnaby Apostoła w Warszawie na Zaciszu. Uroczystej sumie odpustowej o godzinie 18:00 w dniu 11 czerwca przewodniczyć będzie Nuncjusz Apostolski w Polsce, ksiądz arcybiskup Antonio Guido Filipazzi.
Św. Barnaba - apostoł i pocieszyciel
Święty Barnaba urodził się na Cyprze w żydowskiej rodzinie z pokolenia Lewiego. Prawdopodobnie kształcił się w Jerozolimie u boku słynnego rabina Gamaliela i był spokrewniony ze św. Markiem Ewangelistą. Po przyjęciu chrześcijaństwa sprzedał swoją ziemię, a uzyskane pieniądze oddał apostołom.
Barnaba odegrał kluczową rolę w życiu św. Pawła - to on przygarnął go po nawróceniu i wprowadził do wspólnoty jerozolimskiej. Wspólnie działali w Antiochii, a następnie wyruszyli w pierwszą podróż misyjną na Cypr i do Azji Mniejszej.
Podczas pracy misyjnej w Listrze tłumy zdumione ich cudami wzięły Barnabę za boga Zeusa. Barnaba był także ważnym głosem podczas soboru jerozolimskiego, gdzie skutecznie argumentował, by nie nakładać na nawróconych pogan obowiązków prawa mojżeszowego.
Zobacz również:
Przed drugą wyprawą misyjną doszło do sporu między Barnabą a Pawłem. Paweł nie chciał się zgodzić na udział św. Marka w wyprawie, ponieważ odłączył się od nich podczas pierwszej wędrówki. Barnaba jednak stanął u boku św. Marka. W wyniku konfliktu Barnaba odłączył się od Pawła i powrócił z Markiem na Cypr, by tam kontynuować ewangelizację. Tradycja podaje, że był pierwszym biskupem tej wyspy.
Św. Barnaba zginął prawdopodobnie około 60 roku w Salaminie na Cyprze. Jest on jedynym uczniem spoza grona Dwunastu, któremu Dzieje Apostolskie nadają tytuł apostoła.
Liturgia i znaczenie wspomnienia św. Barnaby dla wiernych
Barnaba odegrał kluczową rolę w historii zbawienia jako gwarant nawrócenia św. Pawła. To on zaufał dawnemu prześladowcy i przyprowadził go do apostołów. Ponadto jest wzorem radykalnego ubóstwa i hojności, gdyż sprzedał swój majątek rodowy, aby wesprzeć wspólnotę, co stanowi dzisiaj wyzwanie dla świata zdominowanego przez konsumpcjonizm.
Wspomnienie św. Barnaby jest obowiązkowe, co oznacza, że podczas mszy świętej obowiązuje specjalny zestaw czytań koncentrujący się Barnabie i misji ewangelickiej.
- Pierwsze czytanie (Dz 11, 21b-26; 13, 1-3): przedstawia rozwój Kościoła w Antiochii, gdzie dzięki Barnabie uczniów po raz pierwszy nazwano chrześcijanami oraz moment posłania Barnaby i Szawła w misję przez Ducha Świętego.
- Psalm responsoryjny (Ps 98): jest hymnem dziękczynnym za objawienie zbawienia poganom, co nawiązuje do misji Barnaby wśród narodów nieżydowskich.
- Aklamacja (Mt 28, 19a. 20b): przypomina nakaz misyjny: "Idźcie i nauczajcie wszystkie narody".
- Ewangelia (Mt 10, 7-13): zawiera instrukcję Jezusa o bezinteresownym głoszeniu królestwa niebieskiego ("darmo otrzymaliście, darmo dawajcie") oraz nakaz zachowania ubóstwa w drodze, co bezpośrednio koresponduje z decyzją Barnaby o wyzbyciu się majątku na rzecz ewangelizacji.
Oprócz mszy świętych odprawianych w kościołach w dniu wspomnienia św. Barnaby organizowane są inicjatywy modlitewne, m.in. w mediach społecznościowych, skupiające tysiące wiernych modlących się za osoby smutne i strapione.
