16 listopada to istotny dzień dla katolika. Łączy się z jednym miejscem

Obraz Matki Bożej Ostrobramskiej znajduje się w Wilnie, nad jedną z dawnych bram miejskich. To nietypowy wizerunek Maryi - bez Dzieciątka, z dłońmi złożonymi do modlitwy. Od setek lat przychodzą tam miejscowi, turyści, pielgrzymi. Jedni proszą o zdrowie, inni o pokój w rodzinie, jeszcze inni po prostu stoją chwilę w ciszy.

Maryję z Ostrej Bramy nazywa się Matką Miłosierdzia. Przypomina, że Bóg nie odwraca się od człowieka, nawet gdy ten zawraca z drogi. Przypomina też, że miłosierdzie nie jest słabością, lecz siłą, która potrafi podnieść z każdego upadku.

Historia tego obrazu sięga XVII wieku. Został umieszczony w bramie miasta, aby strzegł jego mieszkańców. Szybko jednak stał się znakiem jedności i nadziei.

W czasach trudnych, gdy ziemia wileńska doświadczała wojen, prześladowań i rozdarcia, to właśnie przed Jej obliczem ludzie odnajdywali pocieszenie i siłę.

Nie bez powodu Adam Mickiewicz w "Inwokacji" przywołuje obraz Matki Bożej Ostrobramskiej, obok Częstochowskiej, jako symbol duchowej opieki nad narodem i źródło nadziei: "Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy i w Ostrej świecisz Bramie!".

Wierni widzieli w Ostrej Bramie miejsce nie tylko modlitwy, lecz także jedności, wsparcia i ochrony.

Od wieków w Ostrej Bramie trwa nieustanna modlitwa. Wierni zanoszą tu różańce, litanię loretańską, a także tę szczególną, skierowaną do Matki Bożej Ostrobramskiej:

"Matko Boska Ostrobramska w podwójnej koronie, módl się za nami. Matko Boska Ostrobramska Orłem i Pogonią

Wyznacz trasę, trudną trasę, ale dobrze znaną, Daj nam dojść do Twego nieba poprzez Ostrą Bramę".

16 listopada Kościół wspomina Matkę Bożą Ostrobramską. To dzień wdzięczności za Jej obecność, ale też wezwanie do naśladowania Jej postawy - cichej, modlącej się i miłosiernej.

Maryja Miłosierdzia z Wilna wciąż przypomina światu, że w Bożym sercu zawsze jest miejsce dla każdego człowieka.