Wysoka gorączka, powiększone węzły chłonne, zmęczenie, bóle mięśni i stawów - to wcale nie muszą być symptomy przeziębienia. W taki sposób objawia się też "choroba pocałunków", którą stosunkowo łatwo się zarazić. Groźny wirus EBV Na mononukleozę może zachorować każdy, ale najczęściej zapadają na nią ludzie między 15. a 30. rokiem życia. Naukowcy nie wiedzą, dlaczego tak się dzieje, ale istnieją hipotezy, że dlatego, iż ludzie w tym wieku zdecydowanie częściej się całują. Wszystkiemu winny jest wirus Epsteina-Barra (EBV), który zakaża ślinianki i rozmnaża się w nich. Do rozwoju choroby może doprowadzić bezpośredni kontakt ze śliną w czasie pocałunku lub przez używanie tych samych butelek z napojami. Nawet jeśli objawy choroby ustąpią, to wcale nie znaczy, że pozbyliśmy się wirusa, bo pozostaje on w organizmie człowieka przez całe życie. Co się dzieje? Jeśli boli cię głowa, masz mniejszy apetyt, uczucie zmęczenia, to jeszcze nie powód, żeby martwić się, że zaraziłeś się mononukleozą. Lecz jeśli do tego dochodzi wysoka gorączka, ból gardła i powiększenie węzłów chłonnych, szczególnie z boku szyi i na karku - to może być "choroba pocałunków". W niektórych przypadkach dochodzi też do wystąpienia groźniejszych objawów: występują trudności w przełykaniu, wysypka czy nawet biegunka. Jak się leczyć? Na "chorobę pocałunków" nie ma specjalnego lekarstwa. Nie można zastosować kuracji antybiotykami, bo mają one działanie tylko przeciwbakteryjne, a mononukleozę wywołuje wirus. Można leczyć ją tylko objawowo. Lekarze zalecają odpoczynek w łóżku, najlepiej przez kilka tygodni. Trzeba unikać wysiłku dopóki objawy nie ustąpią, pić dużo płynów i jeść lekkostrawne posiłki. Niektórzy lekarze radzą też, by przez sześć miesięcy od zakończenia choroby nie całować się, gdyż istnieje ryzyko zarażenia innych. Niebezpieczne powikłania Chociaż do powikłań po chorobie dochodzi niezwykle rzadko, są one dość niebezpieczne. Może dojść do zaburzeń oddychania, któremu towarzyszy silne zapalenie gardła. Sygnałami wskazującymi na poważne niebezpieczeństwo są zaburzenia połykania śliny, duszność i szybkie tętno. U niektórych może dojść do pęknięcia śledziony. Jest to powikłanie niezmiernie rzadkie. Ale żeby mu zapobiec, lepiej w czasie choroby unikać wysiłku fizycznego i chronić brzuch przed urazami. Nie tylko mononukleoza Mononukleoza to nie jedyna choroba, którą się można zarazić poprzez pocałunek. Przez kontakt ze śliną narażeni jesteśmy na półpasiec, ospę i opryszczkę. Zagrożenie nie jest jednak wielkie. Ospa najczęściej atakuje dzieci i ma łagodny przebieg, a na opryszczkę i półpaśca chorują ludzie o osłabionej odporności na ten typ wirusa. Całowanie się może przyspieszyć też rozwój próchnicy, bo bakterie za nią odpowiedzialne rozwijają się przez ślinę. Ich łatwość przenoszenia się zależy od wielu czynników. Między innymi częstotliwości całowania, systemu immunologicznego danej osoby, diety i ogólnego stanu zdrowia jamy ustnej. Szczególnie podatne na te bakterie są małe dzieci, dlatego też należy unikać całowania ich w usta. Istnieje też zupełnie przeciwna teoria twierdząca, że całowanie... zapobiega próchnicy, bo wzmaga wydzielanie śliny, która jest naturalnym środkiem czyszczącym jamę ustną. Do końca nie wiadomo jak to z tym całowaniem jest. A więc całować się czy nie całować? Każdy zdecydować musi już sam. Przeczytaj więcej wiadomosci na temat zdrowia Dorota Bugajska