Wzrosła nietypowa opłata. Jest już niewiele gmin, w których obowiązuje

Właściciele czworonogów w Polsce muszą liczyć się z możliwością nałożenia na nich opłaty od posiadania od psa. Zasady jej nakładania reguluje ustawa z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (art. 18a). Zgodnie z jej przepisami to rada gminy posiada kompetencję do wprowadzenia opłaty od posiadania psów na swoim terenie. Przy czym, mimo iż jest to opłata lokalna, jej maksymalną wysokość co roku określa minister finansów, dostosowując ją do wskaźnika inflacji.

Zgodnie z najnowszymi wytycznymi górna granica opłaty, jaką samorządy mogą nałożyć na właścicieli psów, uległa waloryzacji. W 2026 roku wynosi ona 186,29 zł rocznie za każdego czworonoga. Dla porównania, w roku poprzednim limit ten wynosił 178,26 zł. W przypadku osób posiadających większą liczbę zwierząt opłata ulega zwielokrotnieniu. Przykładowo, jeśli gmina przyjmie maksymalną stawkę, właściciel trzech psów zapłaci łącznie 558,87 zł rocznie.

Musimy jednak pamiętać, że kwota 186,29 zł to limit ustawowy. Ostateczna wysokość opłaty zależy wyłącznie od uchwały rady konkretnej gminy. Samorządy mają w tym zakresie pełną swobodę: mogą przyjąć stawkę maksymalną, ustalić symboliczną kwotę (np. 20 zł) albo całkowicie zrezygnować z pobierania tej opłaty.

Kwestia terminu płatności również leży w gestii lokalnych władz. Nie ma jednego ogólnopolskiego terminu - każda gmina ustala własny harmonogram. Przykładowo w Dębicy opłatę należy wnieść do 15 marca, natomiast w Konstantynowie Łódzkim termin ten upływa dopiero 31 maja. Należność można uregulować gotówką w kasie urzędu gminy lub przelewem na konto bankowe.

Przy czym niektóre gminy wprowadzają opłatę tylko w przypadku właścicieli, którzy mają więcej czworonogów. Najlepiej sprawdzić dokładną datę i ewentualne zniesienia od niej w urzędzie.

Nie każdy właściciel czworonoga ma obowiązek wnoszenia corocznej opłaty. Przepisy ustawowe oraz uchwały lokalnych samorządów przewidują szereg zwolnień, które mają na celu wsparcie wybranych grup mieszkańców oraz promowanie odpowiedzialnej opieki nad zwierzętami. Zgodnie z ogólnopolskimi przepisami z opłaty za psa zwolnione są:

• Osoby z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności - ulga przysługuje na jednego psa (niezależnie od jego funkcji).
• Osoby z orzeczeniem o dowolnym stopniu niepełnosprawności - jeśli posiadają psa asystującego.
• Seniorzy powyżej 65. roku życia - pod warunkiem, że samodzielnie prowadzą gospodarstwo domowe. Zwolnienie dotyczy jednego czworonoga.
• Rolnicy - osoby płacące podatek rolny od użytków o powierzchni powyżej 1 ha są zwolnione z opłaty za dwa psy.

Rady gmin często rozszerzają listę osób zwolnionych z opłaty. Wiele miejscowości stosuje własne zachęty dla właścicieli psów, takie jak m.in. zwolnienie za adopcję, czy też obniżają podatek za psy wykastrowane, wysterylizowane lub te, które posiadają czip.

Dzięki takim rozwiązaniom lokalne władze nie tylko budują budżet, ale również realnie wspierają walkę z bezdomnością zwierząt. Aby mieć pewność, jakie zasady obowiązują w twojej okolicy, najlepiej sprawdzić aktualną uchwałę na stronie internetowej swojego urzędu gminy lub miasta.

Mieszkańcy gmin, w których wprowadzono podatek od posiadania psa, muszą pamiętać o terminowym dopełnieniu tego obowiązku. Jeśli zapomni się o zapłacie, zazwyczaj pierwszym krokiem samorządu jest wysłanie pisemnego upomnienia.

Warto jednak nie lekceważyć takich wezwań, ponieważ w przypadku dalszej zwłoki gmina może podjąć poważniejsze kroki. W tym naliczyć odsetki za zwłokę, wszcząć postępowanie egzekucyjne a także obciążyć podatnika kosztami egzekucji, które często przewyższają wysokość samej opłaty za psa.