Ulgę PIT można stracić. Wystarczy przekroczenie jednego limitu

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 listopada 2025 roku, sygnatura 0112 KDSL1 2.4011.558.2025.2.JN, dotyczyła małżeństwa rozliczającego PIT 37 za lata 2021 i 2024, wychowującego dwie córki.

Starsza była pełnoletnią studentką studiów dziennych, mieszkającą poza domem rodzinnym i podejmującą sezonową pracę, natomiast młodsza pozostawała niepełnoletnią uczennicą szkoły średniej.

Rodzice wskazywali, że faktycznie utrzymują obie córki i realizują wobec nich wszystkie obowiązki, w tym alimentacyjne wobec starszej. Ich stanowisko opierało się na przekonaniu, że przy dwojgu dzieci limit dochodowy rodziców nie powinien ograniczać prawa do ulgi. Organ podatkowy ocenił jednak sprawę wyłącznie przez pryzmat przepisów i nie uwzględnił argumentów dotyczących realnych kosztów utrzymania rodziny.

Kluczowe znaczenie miały dochody pełnoletniego dziecka, które przekroczyły ustawowe limity. W analizowanym przypadku próg wynosił 3089 zł w 2021 roku oraz 21 371,52 zł w 2024 roku, co odpowiadało dwunastokrotności renty socjalnej. Fiskus uznał, że przekroczenie tych wartości automatycznie wyklucza możliwość zastosowania ulgi na to dziecko, niezależnie od tego, czy rodzice nadal dokładają się do jego utrzymania.

Najbardziej dotkliwa konsekwencja pojawiła się jednak przy rozliczeniu drugiego dziecka. Skoro ulga nie przysługiwała na starszą córkę, to w świetle przepisów rodzice byli traktowani tak, jakby mieli tylko jedno dziecko uprawniające do odliczenia. To z kolei uruchomiło limit dochodowy dla rodziców w wysokości 112 000 zł rocznie, który w tej sprawie został przekroczony.

W efekcie ulga nie przysługiwała również na młodsze, niepełnoletnie dziecko, mimo że spełnione były wszystkie standardowe warunki dotyczące opieki i wychowania. Jeżeli podatnicy zastosowali ulgę niezgodnie z przepisami, powinni skorygować zeznanie i zwrócić nienależne odliczenie.

Ulga prorodzinna pomniejsza bezpośrednio podatek, a nie dochód, dlatego jej rozliczenie jest możliwe wyłącznie w zeznaniach opartych na skali podatkowej, przede wszystkim w formularzach PIT 37 i PIT 36 z załącznikiem PIT O.

Wysokość odliczenia jest stała i liczona miesięcznie, w stawce 92,67 zł na pierwsze i drugie dziecko, 166,67 zł na trzecie oraz 225 zł na czwarte i każde kolejne, co przy pełnym roku daje odpowiednio 1112,04 zł, 2000,04 zł i 2700 zł.

Już na tym etapie pojawia się istotne ograniczenie, ponieważ ulga nie może zostać zastosowana wobec podatku rozliczanego liniowo ani ryczałtowo.

Kolejna grupa ograniczeń dotyczy dochodów rodziców i ma znaczenie przede wszystkim przy jednym dziecku. W takim przypadku obowiązuje limit 112 000 zł rocznie dla małżonków oraz osób samotnie wychowujących dziecko, a 56 000 zł dla podatników niepozostających w związku małżeńskim. Przy większej liczbie dzieci ograniczenia te co do zasady nie obowiązują, ale tylko wtedy, gdy każde z dzieci spełnia wszystkie warunki do zastosowania ulgi.

Najbardziej restrykcyjne zasady dotyczą dzieci pełnoletnich, które uczą się i nie ukończyły 25. roku życia. W ich przypadku ulga przysługuje wyłącznie wtedy, gdy roczne dochody i określone przychody zwolnione z podatku nie przekraczają ustawowego limitu, który dla rozliczenia za 2025 rok wynosi 22 546,92 zł.

Do tej kwoty wliczane są także dochody zagraniczne oraz przychody objęte ulgą dla młodych, co oznacza, że nawet formalne zwolnienie z podatku nie wyłącza ich z limitu. Prawo do ulgi wygasa również w kilku innych przypadkach, między innymi w miesiącu zawarcia przez dziecko małżeństwa albo jego umieszczenia w placówce zapewniającej całodobowe utrzymanie.