Podwyżka tzw. emerytury specjalnej. W 2026 roku wyniesie ponad 5 tys. zł

Emerytura olimpijska, bo o niej mowa, to świadczenie wprowadzone na mocy ustawy o sporcie z 25 czerwca 2010 r.. Jest to emerytura dożywotnia, przyznawana 'za zasługi sportowe" (medal), a nie jako element systemu emerytalnego opartego na składkach.

Ponadto nie jest obciążona składkami ZUS ani podatkiem dochodowym (PIT) - co oznacza, że kwoty emerytury olimpijskiej podane jako brutto są równe kwotom "na rękę" dla beneficjenta.

Aby otrzymać tę specjalną emeryturę, trzeba spełnić szereg wymogów. Oto główne warunki:

• posiadanie co najmniej jednego medalu zdobytego w jednej z określonych imprez: igrzyska olimpijskie, igrzyska paraolimpijskie, igrzyska niesłyszących lub uznane inne zawody sportowe wskazane w ustawie. Kolor medalu i ich liczba nie mają znaczenia;
• polskie obywatelstwo;
• ukończenie 40. roku życia;
• zaprzestanie uczestnictwa we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez polski związek sportowy;
• brak prawomocnego wyroku za zamierzone przestępstwo lub przestępstwo skarbowe oraz brak dyskwalifikacji za doping (wymagane nie więcej niż jedna dyskwalifikacja i nie dłuższa niż 24 miesiące).

Proces ubiegania się wymaga złożenia wniosku do ministra właściwego ds. sportu, wraz z dokumentacją potwierdzającą spełnienie warunków.

Świadczenie obliczane jest według prostego mechanizmu: kwota bazowa dla korpusu służby cywilnej (ustalana corocznie w ustawie budżetowej) pomnożona przez 1,8.

Przykładowe dane:

• od 1 stycznia 2024 roku świadczenie wynosiło około 4 203 zł brutto/miesiąc;
• w 2025 roku kwota została podniesiona do 4 967,95 zł brutto/miesiąc;
• od 2026 roku świadczenie zwiększy się do 5116,99 zł brutto/miesiąc.

Liczba beneficjentów to około 597 osób.

To nie jest świadczenie, które zastępuje standardową emeryturę - medalista może również mieć emeryturę z ZUS lub KRUS. W praktyce może zatem łączyć oba źródła.

• Nie przysługuje automatycznie medaliście - trzeba spełnić wszystkie warunki i złożyć wniosek.
• Jeśli beneficjent przestanie spełniać warunki (np. zacznie znów uczestniczyć w zawodach lub zostanie skazany prawomocnym wyrokiem), może utracić świadczenie.
• Świadczenie nie jest waloryzowane na takich samych zasadach jak powszechne emerytury - jego wysokość uzależniona jest od kwoty bazowej i mnożnika.

Choć liczba beneficjentów jest niewielka, to świadczenie ma istotne znaczenie symboliczne i praktyczne. Jest to wyraz uznania państwa dla sportowców, którzy wnieśli wkład w prestiż Polski na arenie międzynarodowej. Jednocześnie - z ekonomicznego punktu widzenia - taka forma wsparcia może być ważna dla osób, które po aktywnej karierze muszą przekwalifikować się zawodowo lub zmierzyć z konsekwencjami fizycznymi uprawiania sportu.